Afgelopen zondag was het weer zover: ik DM’de een oneshot voor een aantal spelers in de bibliotheek van Schiedam. Vijf dappere avonturiers mochten een zwevend eiland verkennen in de hoop hun vliegschip te repareren. Ging het allemaal goed? Lees daarvoor lekker verder!
Een onverwachte botsing in de lucht
De spelers zijn allemaal crewleden van ‘De Wolkenkrabber’, een vliegschip van rijke archeoloog en ‘avonturier’ Washington Smith. Hij is een arrogante en incapabele parodie van Indiana Jones, mocht de naam het nog niet weggeven. Goed gestolen, zeg ik maar weer.
De oneshot begint als De Wolkenkrabber crasht in een zwevend eiland dat was verborgen in een wolk. De schade aan het schip is hevig, dus moet de bemanning op zoek naar materiaal voor reparaties. Gelukkig is er een pad. Waar een pad is, daar is ook bevolking. Dus volgen ze de weg naar Myst, een dorp waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan. De architectuur en tradities zijn allemaal verouderd en vreemd.
In Myst blijken hele strenge regels te gelden die vaak worden afgestraft met weken gevangenisstraf. Je mag bijvoorbeeld niet fluiten, geen gesprekken beginnen met ‘hallo’ en je mag alleen bepaalde kleurencombinaties dragen. Dit allemaal omdat de burgemeester en de kapitein van de wacht, die ook broer en zus zijn, zich daaraan ergeren.
Nadat de avonturiers wisselen van kleren, krijgen ze van de burgemeester de opdracht om wat ‘herrieschoppers’ te vangen. Doen ze dat, dan wordt hun schip gerepareerd. Maar de rebellen offeren hetzelfde. Die blijken alleen ook niet de beste doelen te hebben. Dus zullen de spelers een kant moeten kiezen, of een alternatief vinden.
Oneshot-inspiratie van mijn campagnes
Changing Winds was niet helemaal nieuw. Ik had een vergelijkbaar avontuur gemaakt voor de spelers van één van mijn campagnes. Het begon iets anders, maar verder waren de grote lijnen hetzelfde.
Wel was het avontuur in eerste instantie een stuk uitgebreider. Origineel had ik er namelijk twee sessies van vier uur voor, terwijl ik nu maar een enkele van drie had. Dus moest ik de boel flink versimpelen. Ook waren de spelers toen rond level zeven en de avonturiers in de oneshot slechts level één.
Dus maakte ik alle kanten van het conflict een stuk zwakker. De wachters, de rebellen, het monster. Ook verloren we wat details. Het idee was eigenlijk dat de spelers moeten kiezen tussen een dictatuur en een groep rebellen, maar met een beetje onderzoek komen ze erachter dat de leider van de opstand vooral zelf de macht probeert te grijpen.
De ‘goede’ oplossing is om de magie die het eiland drijvende houdt en iedereens herinneringen blijft uitwissen te zetten en de aandrijving van hun schip te gebruiken om de val te vertragen. Er valt dan wel een monster aan, maar als de avonturiers zich daartegen kunnen verdedigen, is daarna iedereen vrij. Maar om dit allemaal uit te zoeken hadden we meer tijd nodig. Dus werden de rebellen gewoon de goeieriken die de spelers met wat moeite konden vinden. Als ze alsnog het eiland lieten zakken, dan beloonde ik ze daarvoor.
Creatieve spelers
Ik kan een hoop voorbereiden, waaronder ook de character sheets. Maar wat ik altijd aan de spelers overlaat, dat is de invulling. Dan voelt het namelijk veel meer als hun eigen personages, wat helpt met het rollenspelen. Hebben ze niet een idee, dan kunnen we altijd de details invullen wanneer ze ergens op komen.
Maar dat was niet nodig. Mijn spelers hadden allemaal leuke ideeën. Eén wou een gevallen Engel zijn die, nadat Washington hem ving, vastgebonden zat aan de boeg voor geluk. De ander was de zoon van Washington, die haast omkwam van de stress nadat hij tig keer zijn incapabele vader uit de brand had geholpen. Erkenning kreeg hij daar ook niet voor.
Je verwacht misschien dat hun persoonlijkheid tijdens het spelen verloren gaat. Voor twee van de spelers was dit namelijk hun eerste oneshot. Niets bleek minder het geval. Ze gaven hun personages leuke karaktereigenschappen en hielden zich daar de hele sessie aan.
Dit hielp ook de speler die iets nerveuzer was dan de rest. Die kon gewoon leuk meedoen. Er waren zelfs momenten waarop die lekker kon schitteren, wat iedereen aan de tafel kon waarderen. De spelers gingen helemaal op in hun personages en spendeerden meer tijd aan gebabbel dan ik had verwacht. Daardoor had ik minder tijd voor mijn avontuur. Aan de andere kant had iedereen het naar hun zin, en dat was veel belangrijker!
Welkom in Myst
Nadat de bemanning van De Wolkenkrabber hun baas achterliet met een koe, trokken zij het dorp in. Om de aandacht te winnen, begon de minstreel op het dorpsplein op zijn fluit te spelen. Dit bleek een fout te zijn, want fluiten was één van de dingen die strikt verboden waren. Wat wachters, waaronder de kapitein Sirrus Neveldamp, kwamen op ze af en namen zijn dwarsfluit in beslag. Gelukkig was wel duidelijk dat de avonturiers voor het eerst in Myst waren, en daarom de regels nog moesten leren. Ze kregen een lijst met regels en werden verwezen naar de kledingwinkel om hun kleuren aan te passen.
Nadat alles geregeld was, splitste de groep op. Drie van hen maakten hun weg naar uitvinder Caligo, in de hoop dat die hun schip kon repareren. De andere twee bezocht burgemeester Achenar Neveldamp om te vragen naar hulp.
Ze hadden geluk, want Caligo was lid van de rebellie. Nadat duidelijk werd dat de minstreel niet zo’n fan was van de regels, liet de uitvinder weten dat ze gevangenen uit wilden breken en Achenar af wilden zetten. Je denkt misschien dat ik ze probeerde te sturen om tijd te winnen voor de oneshot, maar het was puur toeval! De andere groep leerde dat Achenar op zoek was naar de rebellen. Beiden boden ze aan om in ruil daarvoor het schip te repareren.
Komen deze namen je bekend voor? Dan ben je waarschijnlijk ouder dan ik! Maar ik waardeer dat jij je klassiekers kent. Changing Winds is erg lichtjes gebaseerd op de oude puzzelgame Myst uit 1993. De spelers konden zelfs vast komen te zitten in een boek als ze de verkeerde opensloegen. Gelukkig deden ze dat niet, want er was geen tijd!
Prison Break
Ondertussen was ruim twee uur voorbij, dus ik begon me een beetje zorgen te maken over de klok. Gelukkig hadden de spelers, na een vergadering met de rebellen, besloten wat ze wilden doen; ze gingen de gevangenen uitbreken. Hopelijk liep de oneshot niet te veel uit.
De bemanning had geleerd dat er een magisch oog zat dat magie onschadelijk maakte. Als je bekend bent met de monsters van DnD, dan herken je dat misschien als het oog van een Beholder. De spelers wisten daar niet van, maar dat hoeft ook niet om het probleem op te lossen.
Het oog zond ook psychische signalen uit die iedereen in de gevangenis brainwashte. Daarom kregen de spelers oordopjes om het signaal te blokkeren. Deze waren gestolen van de wachters, die ze nodig hadden om zelf de gevangenis te betreden zonder gevolgen.
Het nadeel was dat de spelers met oordoppen helemaal niets meer hoorden. Als er iets misging voor het team beneden, dan stonden zij er alleen voor. Dit werd al heel gauw relevant.
Tegenslagen en improvisatie
De plannen van de bemanning vielen gauw in duigen toen het grondteam per ongeluk een raam brak en wat slapende wachters wekte. Die gingen onderzoeken wat er aan de hand was, dus moesten ze snel met een oplossing komen.
Daarvoor gebruikten ze wat dynamietstaven die ze hadden meegenomen van De Wolkenkrabber. Ze gooiden deze de kamer in, wat het gevecht een stuk gemakkelijker maakte. Ondertussen schakelde het team in de toren het oog uit.
De oneshot eindigde wat gehaast, want een medewerker van de bieb was al langsgekomen om te laten weten dat het tijd was. Aan de andere kant was alle actie van de oneshot achter de rug. Dus vertelde ik mijn spelers dat Caligo hun schip repareerde en zij weer hun weg naar het vasteland konden maken.
Ergens baalde ik een beetje dat er niet genoeg tijd was om te onthullen dat de leider van de rebellie ook een schurk was, en dat ik niet de kans kreeg het monster te introduceren. Maar aan het einde van de dag had iedereen het naar zijn zin. Daar ging het om! Bovendien was er misschien wel tijd geweest als ik alles zelf een beetje beter had gepland.
Nog een oneshot
In juni spelen we weer een oneshot in de bibliotheek. Daarna gaan we kijken of het tijd is om te beginnen met de campagnes. Je hebt dus in ieder geval nog één kans om iets als Changing Winds zelf mee te maken! Of je kan over een paar weken een hands-on workshop met mij doen waarin je zelf een avontuur moet bedenken en moet DM’en!
Wil jij op de hoogte blijven van alle rollenspellen bij de bibliotheek? Houd dan de agenda in de gaten. Of laat in een comment weten dat je graag lid wordt van onze Discord-groep, dan mail je privé een uitnodiging!
Geef een reactie