Moord oplossen in DnD? Een Korenbeurs-verslag!

Afgelopen weekend was de laatste keer voor we bij de bibliotheek een zomerstop houden voor DnD. Daarom besloot ik er iets bijzonders van te maken. Ze mochten namelijk een moord oplossen! Is dat niet spannend?

Een mysterieuze moord maken

Er komt wat meer kijken bij het schrijven van een moordmysterie ten opzichte van een normale sessie. Normaal gesproken heb ik het allemaal wat losjes en met handgewapper. Ik weet ongeveer wat waar zit, maar daar blijft het bij. Voor een mysterie is dat niet mogelijk. Het moet namelijk allemaal kloppen en de spelers moeten het op kunnen lossen.

Daarom had ik nu een uitgebreid schema gemaakt waarin stond wie wanneer waar was, en wat die dan allemaal deed. Ook moest ik weten welke informatie mijn spelers waar vandaan konden halen, zodat ik ze de juiste puzzelstukken gaf als ze op onderzoek uitgingen.

Vervolgens moest ik hetzelfde doen voor de spelers. Zij waren namelijk evengoed verdachten. Voor de lokale handhaving, maar ook voor elkaar. Ik had een blaadje met informatie voor elke speler gemaakt, met tijden en locaties Iedereen had een reden om de moord te plegen. Het slachtoffer had een grote schuld bij één van de spelers, terwijl een ander haar groep reizende muzikanten wou beschermen tegen deze artiest die steeds een einde maakte aan bands. Hetzelfde gold natuurlijk voor de NPC’s, waarvan er een hoop waren!

Bovenaan elk blaadje dat ik uitdeelde stond ook of je wel of niet de moord had gepleegd. Eigenlijk stond bij iedereen dat je onschuldig bent, maar dat vertelde ik mijn spelers natuurlijk niet. Mijn hoop was daarmee dat ze elkaar gingen verdenken en niet meteen al hun kennis met elkaar deelden. Dat zou namelijk al een groot deel van de puzzel zijn.

Een extra NPC

Net als bij de workshop kwam er iemand niet opdagen. Dat was een beetje onhandig, want terwijl de personages normaal gesproken een beetje losjes zijn in mijn oneshots, had ik nu voor iedereen een toegewijde rol geschreven. Gelukkig was het probleem aardig gemakkelijk om op te lossen: ik maakte de afwezige speler gewoon een NPC.

Naast dat waren het bekende gezichten. Een familie van vier, die allemaal ook aanwezig waren bij de workshops, en een jongere speler die al vaker bij mij aan tafel heeft gezeten. De familie had mij zelfs van tevoren gesproken, dus die brachten hun eigen personages. Ze waren samen een groep reizende muzikanten die gingen openen voor de onthulling van een episch gedicht. De jongere speler nam de rol van een afgezant van een belangrijk persoon, met als doel het gedicht te beoordelen.

Ik maakte mij wel wat zorgen dat het gauw vier tegen één zou worden. Niet alleen kenden vier spelers elkaar, hun personages hoorden bij elkaar, terwijl de vijfde er buiten stond. Daarom stelde rechercheur Henk de Cock meteen aan hem voor om de rest in de gaten te houden. De gasten en werknemers waren allemaal bij elkaar bekend, maar de muzikanten waren nieuw en daarom extra verdacht.

Gelukkig waren er ook meteen binnen de band al verdenkingen. Daardoor werden er niet alleen beschuldigende vingers gezwaaid, er werd ook informatie achtergehouden. Ondertussen leerde de vijfde speler een hoop die hem in zijn eigen onderzoek flink ging helpen. Hierdoor werd het speelveld weer een stuk gelijker. Het ging dus allemaal precies volgens plan.

De minstreel is dood

Maar waar gaat het nou om? Er is een moord, maar ik heb jullie nog helemaal niet verteld wie! Het begint met een speciaal episch gedicht dat de beroemde Bartina De Zangvogel ging onthullen. Hier is blijkbaar een hoop ophef omheen, want ze moest ondanks haar aanzienlijke status speciale toestemming krijgen van Vrouwe Zilverhand, de heerseres van Silverymoon. Daarom hield Bartina een exclusief evenement waar slechts een paar rijke gezinnen en haar beste vriend voor waren uitgenodigd.

Deze gezinnen waren de Montets en de Capues, twee families die in het openbaar hun geld verdienen met voedselproductie. De Montets zijn wijnmakers, terwijl de Capues allerlei soorten kazen produceren. Beiden zijn ze bekend over het hele continent. Ook zijn ze allebei maffiafamilies met een haat-liefdeverhouding met elkaar. Als je goed naar de namen kijkt, dan had je misschien al geraden dat Julio en Romea, de erfgenamen van de families, een affaire hadden met elkaar.

Dan had je de bedienden. In het landhuis van Bartina werkten Alfredo, de butler, en Isabella, het dienstmeisje. Herberg Het Dorstige Perkament hoorde eigenlijk niet bij het landgoed, maar voor belangrijke evenementen werd het wel afgehuurd. Daarom was eigenaar Vicki ook aanwezig. Daarnaast was Bartina’s manager, Rolanda, van de partij.

Tenslotte had je de spelers. Vier waren samen een groep reizende artiesten die waren ingehuurd als openingsact. De jonge speler speelde een hogepriester die door Vrouwe Zilverhand was gestuurd om het gedicht te keuren. De zesde speler, die dus afwezig was, speelde de beste vriend van Bartina. Deze besloten we ter plekke Tita te noemen, omdat het een tovenaar was.

Al voor het gedicht onthuld werd, werd iedereen bij elkaar geroepen door rechercheur Henk de Cock. Die onthulde dat Bartina was vermoord. Omdat niemand anders het landgoed op mocht, was één van deze personen de moordenaar. Henk ging langzaam iedereen ondervragen. Maar de spelers, die deden hun eigen onderzoek. De muzikanten waren buitenstaanders en de priester was er stiekem om de originele kopie van het gedicht te stelen. Ze vreesden dus allemaal dat zij de schuld gingen krijgen. Dus moesten ze zelf de dader vinden!

Een kruimelspoor

Paniek was er meteen. Eén van de muzikanten had namelijk voordat ze wist dat er een moord was een fles dure wijn gestolen. Ze begon te vermoeden dat dit misschien het moordwapen was. Als ze ermee gevonden werd, dan had ze een probleem. Daarom besloot ze dit te onthullen aan haar collega’s.

Maar van wie had ze de fles gestolen? Het kwam uit één van de kamers in de herberg, die waarschijnlijk van de Capues of de Montets was. De vraag was alleen welke. Bovendien wisten ze nog helemaal niet of deze wijn vergiftigd was. Ze hadden alleen ook geen manier om dat uit te zoeken.

Clerics kunnen soms Detect Poison and Disease gebruiken, dus misschien kon de priester helpen. Die stond alleen niet aan hun kant, dus om hulp vragen was misschien een beetje verdacht. Daarom vermomde één van de spelers zich als Tita. De muzikanten hadden namelijk gezien dat die vriendelijk leek te zijn met de priester.

Ondertussen werd onthuld dat de twee vaders van de families ook een affaire hadden met elkaar. Nog erger was dat Bartina daar blijkbaar vanaf wist. Was ze misschien vermoord om dit stil te houden? Al gauw kwamen mijn spelers erachter dat dit verre van alles was. Alle personages hadden een reden om Bartina te vermoorden. Een hoop van hen had er ook de kans voor gehad. Daarom volgden ze al gauw meerdere kruimelsporen.

Geen gevechten

Veel regels in Dungeons & Dragons draaien om vechten. Maar laat dat nou net even het deel zijn dat ik minder leuk vind. Veel gevechten voelen namelijk aan als slechte versies van bordspellen of videogames. Daarom besloot ik dat te vermijden. Je bent al een moord aan het oplossen, er hoeven niet meer doden te vallen!

De focus van deze sessie lag dus volledig bij het speurwerk. Daarvoor konden spelers rondgaan zoeken, of in gesprek gaan met andere personages. Ze besloten vooral zelf bewijs te verzamelen. De NPC’s waren vooral obstakels die ze zoveel mogelijk vermeden.

Dat was geen probleem, maar het gevolg was wel dat ze een gedeelte van de puzzel misten. Ze hadden namelijk bijna niets gevonden over het motief! Gelukkig konden ze zelfs zonder uit te vogelen wie de daadwerkelijke dader was en dat bewijs overtuigend voorleggen aan rechercheur Henk.

Wat ook erg leuk was, was dat de spelers veel meer in hun personages zaten dan gewoonlijk. Ze hadden sterke persoonlijkheden die leuk bij elkaar aansloten of juist haaks op elkaar stonden. Dit zorgde voor een hoop leuke momenten, waarin de priester bijvoorbeeld constant limonade bestelde, terwijl herbergier Vicki wanhopig probeerde haar zelfgebrouwen bier aan de man te brengen.

Zelf een moord bedenken?

Uiteindelijk hadden we een bijzonder leuke avond. Zou ik het vaker doen? Absoluut. Maar mocht je het zelf overwegen, weet dan wel dat een mysterie, of dat nou een moord of iets anders is, een stuk meer werk is. Als je dat ervoor over hebt, probeer het dan een keer uit! Anders kun je ook altijd nog eentje kant-en-klaar kopen. Van de Sannes, bijvoorbeeld.