Het is heet! De mascottes verstoppen zich voornamelijk onder het bed voor extra schaduw, terwijl ik wegkwijn naast een warme pc. Daarom gingen mijn gedachten naar ijs, en bordspellen waar ijs in zit. Hier is een lijstje dat je hopelijk wat afleidt van je lijdensweg.
Imperial Settlers: Empires of the North
Als we iets weten van het Noorden, dan is het wel dat het daar koud is. Zelfs op de doos drijven een aantal figuren op een stuk ijs. Daarom is dit het moment om het Noorden te verroveren. Dan kunnen we namelijk wegvluchten voor de vergeefloze zon!
In Imperial Settlers: Empires of the North doe je precies dat. Je bouwt boten om te plunderen en te handelen, terwijl je grondstoffen verzamelt om je mensen te voeren. En om meer boten te bouwen, natuurlijk. Wat voor grondstoffen zijn er dan allemaal in het koude Noorden? IJs is lekker koel, maar je zal meer nodig hebben voor een koninkrijk. Daarom vang je vis, kap je hout, mijn je steen en herd je zelfs schapen. Kijk niet naar mij, misschien zijn die net wat minder noordelijk dan de rest.
Als je dat zo lees,t denk je misschien 4X. Maar Empires of the North is dat helemaal niet. In plaats daarvan is het een tableau builder waarin je kaarten uit je hand probeert te spelen door de kosten die erop staan te betalen. Dan voeg je de kaart toe aan je koninkrijk, waarna het grondstoffen produceert of andere nuttige dingen doet. Of voer een welgetimede aanval uit om een gebouw van je tegenstander te vernietigen.
Verkijk je niet op de vrolijke vormgeving: Empires of the North is lekker gemeen. Het werkt daarom het beste met twee, of misschien drie spelers. Dan heb je genoeg overzicht om van iedereen een idee te hebben wat ze aan het doen zijn, waardoor je ook precies weet waar je wat roet in het eten moet strooien.
Frosthaven
Frosthaven is het jongere, maar veel grotere broertje van Gloomhaven. Het brengt het avontuur naar het Noorden. En wat weten we ook maar weer daarvan? Juist, het is er lekker koud. Het spel speelt zich volledig af in de sneeuwvlakten. Waar sneeuw is, daar is ook ijs.
Eigenlijk is Frosthaven het dichtst dat je bij een rollenspel komt, zonder geen bordspel meer te zijn. De spelers vormen een groep avonturiers die het verhaal in het boek volgen. Daarvoor wordt gebruikgemaakt van een innovatief kaartsysteem, waarmee spelers flexibel om moeten gaan om de gevechten en andere uitdagingen te winnen of te overtreffen.
Net als in Gloomhaven kan het verhaal verschillende kanten op gaan, afhankelijk van de keuzes die jullie als spelers maken. Ook heeft elk personage een persoonlijk doel dat je geheim moet houden voor je andere spelers. Als je dat doel eenmaal bereikt, dan gaat jouw avonturier met pensioen en moet je iemand nieuws kiezen. Gelukkig speel je dan meestal ook een nieuw personage vrij, waardoor dit alleen maar spannend is.
Nieuw in Frosthaven is dat je een stad aan het bouwen bent. Het spel speelt zich af in een nieuwe vestiging en de spelers kiezen welke gebouwen er allemaal in komen te staan. Deze helpen jullie op je avontuur, of voegen meer verhaal toe. Vaak doen ze zelfs allebei. Er is dus een hoop om te ontdekken!
Juicy Fruits
Als je naar de doos van Juicy Fruits kijkt, dan denk je waarschijnlijk twee dingen. 1: Dat is veel fruit! 2: Lekker zomers! Het is daarom geen grote verrassing dat één van de manieren om punten te scoren fruit omzetten in ijs is. Daarom ben ik ook een ijsje aan het eten terwijl ik dit schrijf.
Juicy Fruits neemt schuifpuzzels en maakt er een vreemd bordspel van. Door een kar over je bord te schuiven oogst je bijvoorbeeld wat sinaasappels, die je vervolgens kan gebruiken om nieuwe, betere karren aan te schaffen. Pas alleen wel op, want die karren komen wel in elkaars weg te staan. Je krijgt meer fruit (of ijs) door een kar meer plaatsen te schuiven, dus als je teveel ruimte inneemt op je bord schiet jij jezelf in de voet.
Een groot verkooppunt van Juicy Fruits is de speelstukken. Die zien er niet alleen leuk uit, ze zijn ook lekker groot. Daardoor voelen ze goed in je vingers en oogt het spel ook erg speels. Ook het bord en de karren zijn kleurrijk en vrolijk, wat de toon zet voor de sfeer aan tafel.
In Juicy Fruits doe je voornamelijk je eigen ding. Het spel speelt zich namelijk vooral af op je eigen bord. Competitie zit hem vooral in timing. Speciale gebouwen zijn gelimiteerd beschikbaar of zelfs uniek, dus je wil wel een half oogje op wat je tegenstanders allemaal aan het doen zijn. Maar als jij je aandacht bij je eigen productie houdt, dan kom je al een heel eind. Daardoor nodigt het spel uit tot meer gezelligheid.
King of Tokyo
In King of Tokyo zijn de spelers allemaal Kaiju (reusachtige monsters) die Tokyo over willen nemen. Liefst met geweld. Nu denk je misschien: wat heeft dit met ijs te maken? Helemaal niets! Gelukkig is één van de speelbare personages Space Penguin, die voornamelijk gebruikmaakt van vriesstralen. Dus ik vind dat het telt.
Ken je Yahtzee? King of Tokyo is eigenlijk dat, maar dan met extra stappen. Deze extra stappen geven het spel vooral smaak en karakter. Want laten we eerlijk wezen, Yahtzee is door het gebrek aan thema best wel saai. Maar als het spel betekent dat ik met mijn grote Godzillapoten een gebouw plat mag stampen, dan is het ineens een heel ander verhaal!
Bovendien speel je krachten vrij waarmee jij de regels mag verbuigen naar jouw voordeel. Elk monster heeft een eigen set aan speciale kaarten die je krijgt door genoeg harten te rollen. Daardoor werken ze allemaal anders, terwijl ze hetzelfde beginnen. Hierdoor wil je de verschillende Kaiju allemaal uitproberen.
Onderschat ook niet de kracht van lekker voelende dobbelstenen. Die van King of Tokyo zijn groot, stevig en ze kletteren lekker tegen elkaar. Hierdoor zijn ze heerlijk om mee te smijten. Aangezien dit het gros is van wat je aan het doen bent, is dit een behoorlijk pluspunt.
Scythe
De rol van ijs in Scythe zit vooral in de achtergrond. Er wordt nooit aandacht naar gebracht, maar als je kijkt naar de kaarten, dan weet je gewoon dat het koud is. Het spel speelt zich namelijk af in de winter van een alternatieve Europa, in de jaren ’20. Je weet wel, toen de Elfstendentocht nog de regel was en niet de uitzondering.
Scythe is een waar 4X-spel. Je bouwt een leger op en verovert daarmee het bord. Het spel draait alleen meer om het opbouwen van een efficiënte machine dan om oorlog. Je kan namelijk maar een paar keer punten verdienen door te vechten, terwijl je er veel meer nodig hebt om te winnen. Ook worden je legers niet vernietigd als je verliest. Ze worden alleen naar je thuisbasis gestuurd.
In Scythe kies je elke beurt welke van de vier acties op je bord je uit wil voeren. Elke actie heeft een boven- en een onderkant. De bovenste levert grondstoffen op of laat je jouw legers verplaatsen, terwijl de onderkant grondstoffen gebruikt om mechs of gebouwen te plaatsen, of om jouw bord op te waarderen. Eigenlijk draait het spel erom om zo vaak mogelijk zowel de boven- als de onderkant effectief te gebruiken.
Scythe bouwt een beetje een middenweg tussen Twilight Imperium, waar de strategen onder ons een volle dag besteden aan een enkel potje, en simpelere spellen die lekker vluchtig zijn. Scythe is strategisch en bruut. Maar omdat je maar twee korte acties uitvoert in jouw beurt, loopt het spel wel lekker door. Ook is het een stuk gemakkelijker om te leren dan ware 4X-spellen, terwijl het wel een stuk meer pit heeft dan een licht spel zoals King of Tokyo.
Voor ik wegsmelt
Dit waren vijf bordspellen met ijs voor een beetje verkoeling. Nu ga ik mijn eigen drinkglas vullen met koud water en ijsblokjes, voordat ik zelf wegsmelt. Heb jij nog leuke voorbeelden van ijs in bordspellen? Laat het dan vooral weten in de comments!
Geef een reactie