We hebben gestolen lunches gevonden met de Noir Ducktective Eugene McQuacklin. Maar wat als je detectivewerk en het Noir-genre net iets serieuzer wil nemen? Dan kom je bijvoorbeeld met een game als Nobody Wants to Die. De titel alleen zegt al genoeg. Maar is de game ook goed?
Wat is Nobody Wants to Die?
In de toekomst kunnen we ons bewustzijn transplanteren in een nieuw lichaam. Dat betekent dat de rijken eeuwig leven en de armen hun lichamen soms verhuren in de hoop genoeg te verdienen voor wat brood op tafel. De relatie met de dood is dus heel anders. Zelfs als iemand vermoord wordt is dat zelden het einde. Oogst simpelweg de ichorite in iemands brein zodat je die gewoon weer aan het werk kan zetten in een nieuw lijf. De opzet doet sterk denken aan Altered Carbon.
Maar wat als een moordenaar ervoor zorgt dat de ichorite niet meer te redden is? En wat als het slachtoffer toevallig één van de belangrijkste personen in de stad is? Dan willen de hoge piefen dat maar wat graag verbergen voor het volk. Gelukkig ben jij niet iemand die daaraan toegeeft. Jij zal antwoorden vinden, ongeacht wat het jou onderweg zal kosten.
Jij speelt als James Karra, een detective die aan het bijkomen is van een groot ongeluk en eigenlijk niet mag werken. Maar je bent rusteloos, en je baas heeft respect voor je. Dus krijg je de taak de ichorite van iemand op te halen. Wat jullie nog niet weten, is dat dit zal leiden tot een gigantisch complot.
Houd jij van Noir, in wat voor vorm dan ook? Ben je een fan van Blade Runner, of misschien zelfs Bioshock? Vind je het leuk om te puzzelen en uit te vogelen wat er is gebeurd? Speel je graag met futuristische gadgets? Dan is deze review voor jou!
Onsterfelijk, of ondood?
De setting van Nobody Wants to Die is waarschijnlijk nog belangrijker dan het verhaal zelf. Het zet een sterke toon, eentje die je het hele spel blijft volgen. De ‘body subscriptions’ zijn verplicht, en als je die niet kan betalen wordt je lichaam in beslag genomen en wordt je ichorite ergens opgeslagen.
Als gevolg is het leven voor een hoop eentje dat simpelweg gaat om ‘overleven’. Elke maand moet je ervoor zorgen dat je genoeg centen hebt om je eigen lichaam te betalen. ‘Doodgaan’ is misschien niet het einde, maar het heeft wel een gigantische impact op je bankaccount. Een nieuw lichaam is verre van goedkoop, en natuurlijk moet je daarna nog steeds je abonnement blijven betalen.
Daarom staat de hele game lang een vraag centraal: wat betekent het om te leven? Is ademen genoeg, of heb je meer nodig dan een zielloos bestaan? Is er een hiernamaals? Ook thema’s als rijk versus arm en consumentisme zijn sterk aanwezig. De game geeft geen concrete antwoorden, maar je wordt wel lekker aan het denken gezet.
Dit alles wordt krachtig geïntroduceert met een begin dat thuishoort in Bioshock of Blade Runner, met een gezonde dosis Fallout. Dat is een gigantisch compliment, want als die IP’s iets kunnen is het wel een bijzondere wereld introduceren. Ook Nobody Wants to Die grijpt je meteen vanaf het begin, en die grip laat zelden los.
James Karra: De Noirste detective die ooit genoird heeft
James Karra houdt zich niet aan de regels. Hij behaalt resultaten, en als hij daarvoor af en toe te ver moet gaan, dan is dat maar zo. Meestal gaat dit goed, maar recentelijk zorgde dit voor een groot ongeluk waarin honderden stierven. Daaronder vielen hijzelf en zijn onderzoekspartner. Nu is hij terug, maar James wil weer aan het werk. Het genezingsproces duurt te lang, en zijn huis is te leeg zonder zijn vrouw die op mysterieuze wijze is overleden.
Als je het Noir-genre kent, dan verwacht je dit alles en meer. Karra is inderdaad een doorsnee detective van het genre. Hij narreert soms zijn eigen, bittere gedachten en hij staat altijd klaar met een ironisch duistere opmerking voor elke situatie. Sommigen plukt hij zelfs rechtstreeks van de grootste klassiekers, want James is zelf een groot fan van de films en boeken.
Wanneer het politiehoofd je het bevel geeft de zaak te laten vallen en gewoon de ichorite te vergaren, dan heb je niet eens de optie om dat te doen. Orders betekenen niets, het gaat om de klopjacht en de adrenaline die daarbij komt kijken. Alles dat James afleidt van zijn steeds legere bestaan. Daarom rookt en drinkt hij natuurlijk ook hevig.
Fans zullen dus helemaal thuis zijn in de sfeer die het hoofdpersonage opzet. Het mag dan wel bitter en duister zijn, maar het is wel bekend en daarom ook veilig. De twists, die vind je in het verhaal van Nobody Wants to Die zelf. Ben jij niet zo’n fan van deze sfeer? Dan is de game waarschijnlijk ook niet voor jou.
Leuke speeltjes
Als je de Arkham-games hebt gespeeld, dan weet je hoe leuk het kan zijn om met gadgets te spelen. Om te vechten, maar ook om onderzoek te doen. Dat laatste is helemaal het geval in Nobody Wants to Die.
Je wordt vrijwel direct geïntroduceerd aan de reconstructor. Die gebruik je om een kamer terug te draaien in de tijd op basis van data die je hebt verzameld. Hoe meer bewijs je verzamelt, hoe meer het plaatje van de reconstructor gevuld wordt.
Daarom heb je ook een UV-lamp en een X-ray lens. Daarmee volg je bloedsporen, vind je kabels in de muren en onderzoek je hoe iemands lichaam er van binnen aan toe is. Later kun je zelfs de trajecten van kogels volgen.
De gadgets zijn allemaal leuk om mee te spelen, en ze worden met een goed tempo geïntroduceerd. Je zal dus niet aan het begin overweldigd worden, terwijl je ook nooit echt een tekort hebt aan opties. Bovendien laten ze je echt als futuristische detective voelen, zelfs als je in de praktijk een verhaal volgt dat voornamelijk lineair is.
Een moeilijke landing
Het verhaal is dus voornamelijk lineair, maar dat betekent niet dat het niet goed is. Het centrale mysterie wordt steeds dieper, en je leert ook steeds meer over de wereld en de personages.
Jouw keuzes maken soms wel uit. Er zijn twee eindes, en die behaal je door op bepaalde sleutelmomenten de juiste beslissingen te maken. Meestal weet je het als je zo’n moment tegenkomt, zodat jij er nog even extra over na kan denken. Helaas is het onderzoek zelf niet één van die keuzes, al moet je wel de juiste persoon aanwijzen als de dader.
Nobody Wants to Die is aan de kortere kant, het is rond de acht uur lang. Daardoor weet het voor het grootste gedeelte het momentum vast te houden. Alles blijft spannend en intrigerend. Ik wou de hele tijd meer weten. Antwoorden leidden steeds naar nieuwe vragen, maar met een balans die helemaal lekker was.
Dit was het geval, tot het einde. De landing is behoorlijk rommelig. Als je wat tussen de regeltjes in leest, dan kun je er nog wel wat uithalen. Maar ik zou niet zeggen dat het bevredigend was. Dat valt vooral op omdat het voor de rest zo lekker loopt. Zonde, want het einde blijft je toch het beste bij.
Conclusie
Nobody Wants to Die stort helemaal aan het einde een beetje in. Dat is jammer, want daarvoor is alles zo sterk. Het verhaal is op het einde na erg goed, en spelen met de gadgets is heerlijk. Ik denk dat het de acht uur nog steeds waard is, maar het einde geeft het hele avontuur wel een ietwat bittere nasmaak.
Oordeel: 7,5
Voordelen
- Een intrigerende wereld
- Een mysterieus verhaal
- Thema’s die aan het denken zetten
- Lekker spelen met futuristische speeltjes
Nadelen
- Het gaat uiteindelijk niet om het speurwerk
- Het einde stelt teleur
Geef een reactie