Het is mij een paar keer overkomen dat ik voorstel een deckbuilder te spelen, en mijn medespelers verwachten dat ik wat magickaarten op tafel smijt. Om deze verwarring in de toekomst te vermijden, leek het mij tijd om even helder uit te leggen wat nou het verschil is tussen dat en een ruilkaartspel.
Wat is een deckbuilder?
Een deckbuilder is een spel waarin je begint met een simpel deck en gedurende het spel kaarten toevoegt om jouw opties te verbeteren. Meestal zijn grondstoffen dan verdeeld tussen geld en punten, of hoe ze het ook noemen in dat specifieke spel. Het komt ook voor dat punten vertaald worden naar aanvalskracht of schade. Dat voelt misschien anders, maar eigenlijk is het precies hetzelfde.
Je bouwt dus tijdens het potje aan je deck. Anders gezegd, deckbuilden is het spel. Hierbij is het niet alleen belangrijk dat je kaarten toevoegt: kaarten verwijderen is net zo belangrijk. Anders blijf je die waardeloze starterkaarten rapen als je ook iets goeds kon pakken. In de meeste spellen is dit alleen niet zo gemakkelijk. Hierdoor is het ook altijd belangrijk om te overwegen of een kaart het aanschaffen wel waard is. Want het blijft waarschijnlijk het hele spel in je deck.
Dominion is het spel dat het deckbuilder-genre op de kaart bracht. Andere bekende voorbeelden zijn Star Realms en Legendary: A Marvel Deckbuilding Game. Ook voor videogames zijn deze spellen populair. Denk bijvoorbeeld aan Slay the Spire of Balatro. Je zal voornamelijk roguelite-deckbuilders vinden in de gamewereld, maar er zijn uitzonderingen.
Tegenwoordig blijft een deckbuilder niet per se bij kaarten. Je hebt bag builders zoals De Kwakzalvers van Kakelenburg of Orléans, waarin je fiches koopt enin een zakje gooit, in plaats van kaarten in een deck. Ook zijn er spellen waarin je ook moet manoeuvreren over een bord, zoals Clank! of The Hunger. Arnak en Dune: Imperium combineren deckbuilden zelfs met worker placement.
Wat is een ruilkaartspel?
Ook voor een ruilkaartspel bouw je een deck. Maar het werkt toch net even iets anders. Bij een deckbuilder is dit het spel, maar voor een ruilkaartspel is dit iets dat je vooraf doet. Je bouwt een deck van de selectie kaarten die jij verzameld hebt en neemt het daarmee op tegen het deck van je tegenstander.
Het bouwen doe je dus van tevoren. Meestal hoort verzamelen hier ook bij, al kun je ook kaarten lenen van je vrienden of gebruikmaken van proxies. Jouw bouwwerk heeft een ingebouwde strategie die je van tevoren uitdacht. Nu is alleen de vraag of het beter is dan die van je tegenstander. Al moet je het natuurlijk nog steeds goed uitspelen. Ook blijft geluk van de partij.
Magic: The Gathering was het eerste ruilkaartspel en het is nog altijd het populairste. Maar er zijn genoeg concurrenten: Pokémon, One Piece en Yu-Gi-Oh! worden bijna net zoveel gespeeld en verzameld. Er zijn ook volledig digitale ruilkaartspellen, zoals Hearthstone en Marvel Snap. In The Witcher 3 is Gwent zelfs een aardig uitgebreide minigame.
Soms wordt het bouwen van decks aanzienlijk versimpeld. Denk bijvoorbeeld aan Smash Up, waarin je alleen twee facties met elkaar mag combineren. Je schudt dan alle kaarten van die twee facties door elkaar om je deck te bouwen. Aan de andere kant kunnen restricties in wat je wel of niet in je deck mag stoppen juist dwingen tot moeilijke en interessante keuzes. Denk bijvoorbeeld aan Altered, waarin je maar 15 rares mag spelen en dus moet kiezen welke je het meeste gaan helpen.
Een andere strategie
Een deckbuilder en een ruilkaartspel, dat zijn dus twee verschillende dingen. Ze zijn aan elkaar verwant, maar ze zijn heel verschillende kanten op gegroeid. Het publiek waarvoor ze zijn gemaakt, is daarom ook anders. Deckbuilders zijn gemakkelijker om in te stappen, omdat iedereen begint op hetzelfde punt. Ruilkaartspellen, aan de andere kant, hebben een stuk meer diepgang. Daardoor kun jij je helemaal in het spel verliezen.
De strategie is ook anders. Omdat je het bouwen van tevoren doet in een ruilkaartspel, is er geen reden om niet de perfecte balans te vinden. Je stopt kaarten in je deck in hoeveelheden die ervoor zorgen dat de kans dat jij op het juiste moment de juiste kaart op hand hebt het grootst is. Ook heb je bij het bouwen altijd toegang tot al je kaarten, waardoor je zelfs de meest niche strategieën kan proberen zonder dat je moet hopen dat een specifieke kaart toe kan voegen.
Voor een deckbuilder is dit anders. Omdat je niet weet welke kaarten beschikbaar gaan zijn, ziet jouw deck er elk potje heel anders uit. Je moet roeien met de riemen die je hebt en daarmee een winnende strategie vinden. Ook koop je aan het begin van een potje meer kaarten die je economie verbeteren, terwijl je later steeds meer focust op kaarten die punten opleveren. Het omslagpunt vinden is daarom ook een belangrijke vaardigheid om onder de knie te krijgen.
Toch is het duidelijk dat de twee genres een hoop DNA delen. Het is voor allebei erg belangrijk om een balans te vinden. De transitie van de vroege fasen van het spel naar de latere moet je goed berekenen en verwerken in je deck. Ook blijft geluk een belangrijke factor. Je deck wordt geschud en jij raapt dan een willekeurige hand aan kaarten. Soms zit dit mee en soms helemaal niet.
Een duidelijk verschil
Hopelijk ken je nu het verschil tussen een ruilkaartspel en een deckbuilder. Dan weet je wat je moet verwachten als iemand vraagt of je zin hebt in een spelletje. Zijn er belangrijke verschillen of gelijkenissen die ik niet besproken heb? Laat het dan weten in de comments!
Geef een reactie