Ik kreeg op Geen Woorden Maar DraCon de kans om Boy Akkerman te interviewen. Hij was niet alleen medeorganisator van de con, Boy is ook actief in de wereld van rollenspellen. Dus gingen wij er even voor zitten.
Wil je liever luisteren? Ik heb het hele gesprek opgenomen! De opname vind je hieronder. Met een gratis optreden van De Barden. Let wel: ons gesprek is aardig hak op de tak. Ik heb daarom de volgorde van vragen wat veranderd.
Een eerste ontmoeting
Arran: Hallo, allemaal! Ik ben Arran van Digitaal & Analoog. Ik zit hier met:
Boy: Boy Akkerman van Creeps & Sheep en ook Geen Woorden Maar DraCon.
Arran: Wat is Geen Woorden Maar DraCon?
Boy: Dat is een mini-TTRPG-beurs. Eigenlijk een uit de klauwen gelopen fandag van de podcast Geen Woorden Maar Draken. Dat is een hele leuke Dungeons & Dragons-podcast. Nederlandstalig, zoals de naam doet vermoeden. Volgens mij is het op dit moment zelfs de grootste. In ieder geval op Spotify. Wij zijn daar allemaal heel erg fan van!
Arran: En jij hebt wel eens meegedaan, toch?
Boy: Ja, klopt! Ik deed mee in een minicampagne van drie afleveringen. En ik ben een keer de DM geweest.
Arran: Hoe is dat eigenlijk gekomen?
Boy: Nou, dat ging via Creeps & Sheep. Dat is een mini-uitgeverij van rollenspellen. Een aantal van onze avonturen wordt ook gebruikt in de podcast. Wij hebben namelijk een lijn gebaseerd op Hollandse mythologie en sagen. Die modules zijn GWMD gaan spelen in de podcast. Zo zijn we met elkaar in aanraking gekomen en inmiddels heb ik dus zelf een paar keer meegedaan. Dat vinden we onwijs leuk om te doen!
Arran: Hoe leg jij eigenlijk uit wat een rollenspel is aan iemand die helemaal geen idee heeft?
Boy: Nou, dat is bij kinderen dus echt gemakkelijker. Het is acteren. In TTRPG’s zit er vaak een beetje een scheiding in: het is acteren tot het spannend wordt. Daarna wordt het schaken. Op zijn allersimpelst uitgelegd, is dat het. Voor de rest is het eigenlijk vrij gemakkelijk. Je vertelt wat je wil doen en dat gebeurt dan. Langzaam maar zeker komen er dan meer stemmetjes, want iedereen komt wat uit hun schulp. Af en toe rol je een dobbelsteen.
De grootste drempel is eigenlijk de zenuwen. Als je eenmaal daar overheen bent, dan gaat het meestal goed. Daarom leg ik bijvoorbeeld eerst uit dat ik stemmetjes ga doen, maar dat dit echt niet hoeft voor de spelers. Het is alleen wel heel leuk.
Arran: Hoe zou jij iemand overtuigen om een rollenspel uit te proberen? Laten we zeggen iemand van ruim tachtig, vastgeroest in hun manier van denken. Hoe krijg je die aan tafel?
Boy: Wat ik altijd vraag is: wat vind je leuk om te kijken? Afhankelijk van het antwoord pak ik dan een TTRPG erbij. Dat is niet altijd DnD. Veel mensen vinden dat leuk, maar niet iedereen heeft wat met de setting. Maar als je houdt van Indiana Jones, dan pak je Adventure! erbij. Ben je een fan van actie? Probeer dan OUTGUNNED. Voor fans van Engelse murder mysteries, neem eens een kijkje naar Brindlewood Bay. Zo is er voor elk genre een TTRPG waar je kan starten met iets wat de spelers al kennen. Dan heb je al een leidraad.
Werk en vermaak
Arran: Creeps & Sheep en spelen met de podcast, dat doe je niet fulltime, of wel?
Boy: Nee, iedereen die hierbij betrokken is, doet het naast andere werkzaamheden. Ik ben ook docent en illustrator. Het past dus bij mijn andere werk. Met de kids speel ik ook geregeld rollenspellen. En mijn werk als illustrator komt ook heel erg van pas bij het maken van de boeken. Het schrijven en illustreren doe ik allemaal zelf.
Arran: En je ontwerpt dus Hollandse avonturen. Wat maakt ze Hollands?
Boy: Het leuke is dat Holland heel veel leuke mythologieën heeft. Het is wat minder bekend, dus voor grote uitgevers is het veel minder interessant dan bijvoorbeeld Koning Arthur of de gebroeders Grimm. Maar Creeps & Sheep is een kleine uitgeverij, dus dan maakt dat minder uit. Dus we nemen Nederlandse sagen en we bouwen die om.
De bekendste is De Vliegende Hollander. Die hebben we gecombineerd met het verhaal van De Batavia, want we proberen altijd geschiedenis en mythologie te combineren. We hebben ook Texelse heksenverhalen, verhalen over slimme dieren op de Veluwe.
Nederland heeft heel veel moerasgerelateerde monsters. Want we zijn helemaal niet zo’n oud land. Tot voor kort waren wij gewoon moeras! Dus er zijn verhalen over monsters die je in het water trekken, of over moeraslichten. Veel vuur-en-vlam-beesten. Dat leent zich allemaal fantastisch voor DnD.
Arran: Heb je een top drie Nederlandse monsters?
Boy: Ja! Daarvan hebben we er nog maar eentje gedaan; de bietenbouw. Dat is een combinatie tussen een grote wolf en een dwaallicht. Ik wil nog heel graag iets doen met de bokkenrijders. En ik wil meer doen met de witte wieven. Dat zijn waarschijnlijk de bekendse Nederlandse monsters. Ook weer gerelateerd aan dwaallichten en moeras. Maar de witte wieven vind ik zo tof dat ik er nog niets iets mee heb durven doen. Dus we wachten tot we het perfecte idee hebben.
De Bietebouw staat dus eigenlijk op nummer drie voor mij. Maar we begonnen ermee omdat die wat minder bekend is. Dan hebben we wat meer vrijheid om ermee te doen wat we willen. Nu krijgen we alleen heel veel vraag naar de bokkenrijders, dus daar willen we binnenkort wat mee doen.
Arran: Voel je ook overlap tussen rollenspellen en je werk?
Boy: Ja, zeker. Wat dat betreft is dit de ideale hobby. Want ik kan helemaal losgaan met tekeningen voor kaartjes, personages en meer. Zo bedacht ik ook dat ik het ga uitgeven.
Arran: Scholen werken trouwens allemaal anders, dus ik vroeg me even af: geef je een specifiek vak, of heb je een vaste klas?
Boy: Ik heb een klas. Het gaat ook via een programma in Rotterdam, waardoor ik bij verschillende scholen zit. Daarom heb ik ook best wel wat klassen. Daarin zit ook weer overlap, want ik sta dus de hele dag voor de klas. Dus ik ben gewend voor een groep te spreken. Het gemiddelde niveau van groep acht of een kamer vol vrienden, dat verschil is niet zo groot.
Een lesje leren
Arran: Hoe is het eigenlijk om te spelen met kinderen? Ik heb dat ook gedaan en kreeg het idee dat het wel anders is.
Boy: Ja, klopt. Onze avonturen zijn Nederlandstalig, dus die worden veel gespeeld door nieuwe spelers. RPG’s met kinderen, dat is daar eigenlijk wel mee te vergelijken. Ze zitten minder vastgeroest in wat je hoort te doen. Ze denken heel erg out of the box. Dat is aan de ene kant spannend, want je weet niet waar het heen gaat.
Maar aan de andere kant ook heel leuk. We speelden bijvoorbeeld een spel waar ze een stel boze wolven tegenkwamen. Eén kind gaf een wolf een klap, de rest vond dat zielig. Die liepen over naar de wolven. Dus je moet kunnen improviseren, maar het zijn wel potjes die je blijft herinneren.
Arran: En vind je ook als leraar dat rollenspellen van toegevoegde waarde zijn voor kinderen?
Boy: Ja, dat is ook de voornaamste reden dat ik het doe in de klas. Ik bemoei me ook met welke klassen iedereen speelt, want dat kan heel erg helpen. Toevallig speelde ik pas met een verlegen meisje en zij speelde een bard. Zo werd zij een beetje gedwongen het gezicht van de groep. En dat ging heel erg goed! Dan zie je het zelfvertrouwen groeien.
Zo heb ik wel duizend voorbeelden waar kinderen op een hele veilige manier wat dingen kunnen ontdekken. Ik geef les aan groep acht van de basisschool, dus die staan voor allemaal veranderingen. De middelbare school komt eraan. Heel veel dingen kunnen ze veilig uitproberen in een rollenspel. En ze doen het samen, dus ook voor de groepverbinding is het heel goed.
Arran: Veel kinderen op school zijn er natuurlijk niet omdat ze dat willen; school is nou eenmaal verplicht. Ik kan mij voorstellen dat dit ook een uitdaging is als jullie allemaal een RPG gaan doen. Hoe motiveer jij ze om mee te doen?
Boy: Als je daar tijd voor hebt, uitgebreid personages maken. Voor kort spelen is daar natuurlijk niet altijd tijd voor, maar in de klas kunnen we daar een moment voor vinden. Zeker bij kinderen; als ze zelf een personage verzonnen hebben, dan zitten ze er helemaal in.
Bij een oneshot kan dat niet altijd, dus dan is een goeie introductie belangrijk. Zelf over de drempel heen en over de top starten, dan neem je ze met je mee. Je moet ook bereid staan zelf een beetje voor lul te staan, want dat vinden de kinderen alleen maar mooi.
Arran: Ben je dan ook ieders favoriete leraar? Want dat is toch een stuk leuker dan gewoon rekenen of geschiedenis!
Boy: Dat zou je wel zeggen! Maar niet elk kind is het daarmee eens. Gelukkig genoeg wel. Dus dat gaat helemaal prima.
Thuis of voor een publiek
Arran: Jij hebt dus wel eens met Geen Woorden Maar Draken meegedaan, maar je hebt natuurlijk ook thuis in de woonkamer gespeeld met vrienden. Hoe is dat anders?
Boy: De microfoon! Ik vergeet wel eens erin te praten. Of, in mijn geval schreeuw ik wel eens te hard. Op zolder is dat leuk en meeslepend, maar met een microfoon is het vooral vervelend voor de geleuidsingenieur. Die kijkt me daarom geregeld boos aan. Maar de mensen van Geen Woorden Maar Draken zijn gewoon zo leuk en goed dat je vergeet dat er een microfoon bij zit. Dat is ook wat de podcast zo leuk maakt, want als je luistert, vergeet je ook dat het opgenomen is. Ik bots soms ook tegen de microfoon aan, of blijf er met mijn haar in hangen. Plus, je moet een beetje uitkijken met eten en drinken.
En ongerelateerde gesprekken, daar moet je een beetje op letten. Je moet het wel een beetje doen, want dat is deel van de charme. Maar je wil ook niet afleiden. Door de microfoon kun je niet echt even een grapje tegen iemand maken, iedereen luistert mee. Net als in Discord, eigenlijk.
Arran: Mensen claimen wel eens over DnD-podcasts zoals Critical Role en dus ook Geen Woorden Maar Draken dat het scripted is. Even een kijkje achter de schermen: hoeveel is scripted?
Boy: Helemaal niets! Soms dacht ik: was het maar zo. Dat zou mijn leven zoveel gemakkelijker maken als iemand iets wilds doet. Maar dat werkt ook helemaal niet. Want de kracht van liveplay is juist de onverwachte momenten. Als we dat gaan acteren, dan hebben de luisteraars dat meteen door. De oprechte verbazing aan tafel is wat het moment leuk maakt. Het zijn ook allemaal geen acteurs bij Geen Woorden Maar Draken.
Avonturen uitgeven
Arran: Jij schrijft je eigen avonturen. Heb je misschien tips voor lezers en luisteraars die dat ook willen doen?
Boy: Wij hebben natuurlijk met Nederlandse mythologie een heel fijn haakje. Dus ik weet waar ik naar op zoek ben en wat ik leuk vind. Dat is ook wel mijn grootste tip: denk niet teveel na over wat anderen leuk vinden. Maak iets voor jezelf. Ook voor ons, de boeken die het beste verkopen zijn die waarvan ik denk dat ik het alleen voor mezelf schrijf.
Kijk bijvoorbeeld naar Hillegersberg Cop. Dat gaat over politieagenten in Rotterdam in de jaren ’90, in het buddycop-genre. Nou, ik dacht dat ik de enige ben die dat wil. Daarom bestelden we ook weinig boekjes. Maar inmiddels is het één van de best verkopende boekjes die we hebben. Want het plezier dat wij hebben bij het maken, dat vinden de fans terug in het schrijfwerk. Ook als het gemaakt is voor winstoptimalisatie. Dus maak je niet zorgen over wat mensen leuk vinden, maar maak wat jij wil.
Arran: Is het ook anders om een boekje te maken dan een setting om thuis te spelen met vrienden?
Boy: Eigenlijk is dat verschil niet zo groot, behalve dat ik thuis graag diep in de achtergrond van de personages van mijn spelers duik. Dat kan natuurlijk niet als je boekjes maakt. Dus de focus van een geschreven campagne zit meer in het verhaal, terwijl ik thuis meer focus op de personages. Maar de stijl is hetzelfde.
Arran: Heb je ook wel eens een leuk idee gehad dat je helaas moest schrappen?
Boy: Dat niet zozeer, maar ik heb wel vaak dat ik acht ideeën tegelijkertijd heb. Dan begin ik ook aan acht boeken tegelijkertijd. Dan vallen er dus ook zeven af, want je kan er maar eentje maken op een moment.
Zo zijn er dus ook wel projectjes die ik heb laten vallen waar ik spijt van heb. Maar die ga ik in de toekomst nog wel een keer oppakken. Ik wil bijvoorbeeld al heel lang een Samurai Pizza Cats RPG maken. Iets in die stijl. Maar die schuift dus, omdat het zo niche is, steeds weer naar onderaan de stapel. TTRPG’s zijn ook eigenlijk alleen het frame; dat sausje kun je altijd aanpassen.
Arran: Waar werk je nu aan?
Boy: Nou, we hebben dus die lijn van Hollandse avonturen. Die kun je los van elkaar spelen, maar je kunt ze ook aan elkaar schakelen voor een campagne. We hebben nu drie grote avonturen en drie kleine. Op het moment werken we aan deel vier, dat de boel gaat afsluiten. Dan heb je dus echt een campagne. Het nieuwe avontuur gaat over heksen in de Veluwe. Het speelt zich ook af in ’t Jachthuis, want dichter bij Saurons toren kom je niet in Nederland.
Arran: Ik ben zelf Indo. Indonesië en Nederland delen natuurlijk een hoop geschiedenis. Is dat ook iets waar jullie naar kijken?
Boy: Nog niet, maar dat willen we heel graag. Guido Paulsen, onze hoofdschrijver, is een geschiedkundige. Dus die is nu aan het verkennen. Want we willen heel graag dingen doen met Surinaamse, Antilliaanse, Indonesische mythologie. Maar daar moeten we wel voorzichtig mee omgaan. Want die verhalen kennen we niet zo goed en we willen geen volkeren beledigen. Dus we willen daar gevoelig mee omgaan. Ik woon zelf ook in Rotterdam, dus als ik niet voorzichtig ben, kan ik niet meer over straat. Daarom is het altijd gemakkelijker om iets te doen met je eigen mythologie.
Arran: Afgelopen nacht is 1666 Amsterdam aangekondigd tijdens de Summer Game Fest. Halen jullie ook wel eens inspiratie uit videogames?
Boy: We komen meer uit de stripboekscène. Maar het zit er wel een beetje in. Zeker met de kleinere boekjes wil ik wel eens een parodie van een game maken. Zelf heb ik ook wel veel gegamed, maar ik kom meer uit het Nintendo 8-bit-tijdperk. Aan de andere kant is het hele RPG-genre van videogames gebaseerd op TTRPG’s!
Arran: Als afsluiter: is er iets dat jij graag wil delen?
Boy: Nou, dit was dus de eerste editie van Geen Woorden Maar DraCon. Maar ik ben heel erg tevreden over hoe het gaat, dus we doen het zeker volgend jaar weer. Dus houd onze socials in de gaten. Geen Woorden Maar Draken, maar ook Creeps & Sheep, Cacklin Slayers, C14 Games. Wij zijn ook altijd aanwezig bij RinCon en Main Quest Con. Dat zijn de grote drie.
Vond je dit een leuk interview? Houd dan de website in de gaten, want er komt binnenkort meer!
Geef een reactie