6 gemakkelijke games die het spelen waard zijn

Uitdaging kan leuk zijn, maar niet iedereen heeft daar zin in. Misschien heb je nog niet zoveel ervaring in gaming, en zoek je daarom een goede plek om te beginnen. Of misschien zoek je gewoon iets om mee te ontspannen na een lange dag werken of studie. Daarom heb ik voor jullie deze zes gemakkelijke games die absoluut het spelen waard zijn verzameld en op een rijtje gezet.

Before Your Eyes

Tegenwoordig noem ik Dishonored en Before Your Eyes als iemand mij vraagt wat mijn favoriete game is. De twee zijn alleen heel anders van elkaar. Waar Dishonored mij een heerlijke uitdaging geeft, is Before Your Eyes één van de gemakkelijke games waar ik simpelweg van geniet.

In dit spel ben jij dood. Je ziel wordt uit het water gevist door de verteller, want hij kreeg een goed gevoel bij jou. Hij wil jouw verhaal aan de poortwachter vertellen. Als die tevreden is over je verhaal, dan ga je naar boven. Zo niet, dan ga je naar beneden. Maar daarvoor moet jij eerst jouw verhaal delen aan de verteller, zodat hij er wat moois van kan maken.

Als ziel kun je alleen niet praten. Dus herbeleef jij je leven terwijl de verteller meekijkt. Je kan alleen rondkijken, en als je knippert ga je naar de volgende herinnering. Soms doe je dit bewust, omdat je uitgekeken bent. Soms doe je dat ook omdat knipperen nou eenmaal gebeurt, of omdat je ogen beginnen te wateren. Het verhaal kan namelijk behoorlijk emotioneel zijn.

Before Your Eyes is een masterclass in verhalen vertellen op een manier dat alleen games dat kunnen. De scènes zijn kort genoeg dat je ze kan kijken zonder te knipperen, maar net lang genoeg dat je daar wel je ogen bewust voor open moet houden. Toch weten de momenten een hoop te doen om het verhaal te vorderen en om emoties in jou op te wekken. Het is inderdaad de belangrijkste momenten van een leven samengevat om een prachtig verhaal te maken.

Dispatch

Dispatch is een samenwerking tussen voormalige leden van Telltale Games (The Walking Dead, The Wolf Among Us) en Critical Role. Daarom was er een hoop hype toen de game eindelijk uitkwam. Wat mij betreft heeft het die hype ook goed verdiend!

In Dispatch werk jij in de meldkamer van een superheldennetwerk. Het is jouw taak om ervoor te zorgen dat de juiste helden naar de juiste noodgevallen worden gestuurd, zodat alle (soms letterlijke) branden worden geblust.

Ondertussen is Dispatch ook een kantoordrama waarin jij je team ombouwt van een groep buitenbeentjes tot ware helden en een hechte familie. Hoofdpersonage Robert flirt wat, navigeert gesprekken en emoties en vindt een nieuw thuis nadat zijn leven in duigen is gevallen.

Het helpt dat Dispatch uitstekend wordt geacteerd door de hele cast, die overigens sprankelt van alle sterren die erin zitten. Het dispatchen zelf kan soms een lastig puzzeltje zijn, maar met wat begrijpend lezen kom je al een heel end. Bovendien mag je een hoop fouten maken voor het echt misgaat. Daarom valt het prima onder de gemakkelijke games.

Journey

Het zit hem in de naam: Journey gaat om de reis. Er is een bestemming, maar uiteindelijk is die niet zo belangrijk. Het gaat om een magische wereld ontdekken, en misschien maak je onderweg ook wel wat connecties.

In Journey wordt geen woord gesproken. Daardoor zul je het verhaal moeten interpreteren op basis van de omgeving en de iconografie. Het enige dat je weet, is dat jij naar de top van de berg moet klimmen door te lopen en te springen.

Gaandeweg ontmoet je op willekeurige momenten andere reizigers die ook niet spreken. Ze gedragen zich wat vreemd, maar in eerste instantie denk je er niet teveel over na. Tot jij je realiseert waarom zij zich zo raar gedragen: de reizigers zijn geen NPC’s, het zijn andere spelers! Als jullie dat willen, kunnen jullie een tijdje samen reizen en plezier vinden in elkaars stille gezelschap. Uiteindelijk gaan jullie uit elkaar, en zul je elkaar nooit meer kunnen vinden. Het zijn magische momenten die iets warms hebben.

Er is geen echt gevaar in Journey. Ja, er zijn wat vijanden, maar er is geen game over. Het enige dat een monster kan, is je sjaal verkorten. En het enige dat je sjaal doet, is ervoor zorgen dat jij wat verder kan springen. Je hoeft je er dus niet echt zorgen over te maken. Het is dus één van die gemakkelijke games waar jij gewoon kan focussen op de schoonheid en warmte om je heen.

Night in the Woods

Night in the Woods gaat over depressie en gemeenschap. Iets wat we waarschijnlijk allemaal hebben meegemaakt, en iets waar we allemaal meer van kunnen gebruiken. Daarom is het een game waar iedereen iets in kan vinden.

Jij bent Mae. Je hebt net je carrière aan de universiteit opgegeven, en trekt daarom noodgedwongen weer in bij je moeder. De omgeving is je bekend, maar het voelt alsof je leven achteruit gaat. Je zoekt je oude vrienden weer op en maakt er het beste van.

Door tijd te spenderen met de personages om je heen, bouw je gedurende het spel weer relaties op. Zo kun je een thuis bouwen in een plek waarvan je dacht dat het misschien verloren was. Mogelijk is dit wel precies het geneemiddel dat je nodig had om uit je verstikkende depressie te ontsnappen!

Er is ook een centraal mysterie in Night in the Woods die draait om de verdwijning van één van je oude vrienden. Maar dat is niet echt waar het spel om gaat. Veel belangrijker zijn de thema’s van depressie, en nieuw leven in oude vriendschappen blazen. Het is dus één van die gemakkelijke games met lessen waar we allemaal wat uit kunnen halen.

The Stanley Parable

The Stanley Parable neemt iets oninteressants als een zieldodende kantoorbaan, en maakt er wat absurds van. Het mysterie is simpel: al je collega’s zijn ineens weg, en jij hebt geen idee waarom. Klinkt saai, maar de game toont hoe iets zo simpel als dat kan transformeren in een magische avontuur.

In The Stanley Parable speel jij als Stanley. Er is één ander personage in de game, namelijk de verteller. Die narreert wat jij doet, maar doet dat voordat jij het daadwerkelijk uitvoert. De keuze is dan aan jou: ga jij mee met het verhaal van de verteller, of doe je iets anders?

De relatie tussen Stanley en de verteller staat centraal. De verteller is vriendelijk en behulpzaam als je zijn verhaal volgt, maar hij wordt steeds ongeduldiger en sarcastischer als je afwijkt van zijn pad. Wat je ook doet, je zal een verrassend intrigerend verhaal ontdekken dat je wil meemaken.

Van de gemakkelijke games op deze lijst is The Stanley Parable waarschijnlijk het leukst om te herspelen. Het heeft namelijk twintig verschillende eindes, of veertig als je de deluxe-editie haalt. Gelukkig zijn de meeste eindes in een paar minuten te bereiken, dus je kan lekker gaan experimenteren!

What Remains of Edith Finch

What Remains of Edith Finch is waarschijnlijk de gemekkelijkste van de gemakkelijke games op deze lijst, samen met Before Your Eyes. Het is namelijk een ‘walking simulator’, wat betekent dat je niet echt wat hoeft te doen naast van A naar B te lopen. Maar dat betekent niet dat het geen mooie belevenis is.

Men zegt dat er een vloek heerst over de Finch-familie. Of het nou waar is of niet, je kan niet ontekken dat ze allemaal overlijden op jonge leeftijd, en op mysterieuze wijze. Je denkt nu misschien dat je detective gaat spelen, maar dat is niet zo. Je gaat simpelweg de laatste momenten van meerdere leden van de familie herbeleven.

Het verhaal van Edith Finch draait natuurlijk om de dood, maar ook om de subjectiviteit van herinneringen en de last van de verantwoordelijkheid voor je nalatenschap. Verhalen, verdriet en trauma worden elke generatie doorgegeven en verdraaid, tot ze magische legendes worden. Wat is echt? En maakt dat wel echt uit?

Je kan eeuwig de doden eren, maar dat zorgt er ook voor dat het moeilijker wordt om door te gaan met je eigen leven. What Remains of Edith Finch onderzoekt deze balans, en wat het met een mens kan doen. Want je bent het toch ook aan je voorgangers verschuldigt om het meeste uit jouw bestaan te halen?

Geen uitdaging nodig

Dit waren zeven gemakkelijk games die het spelen waard zijn. Natuurlijk zijn er veel meer toppers die niet teveel uitdaging bieden. Daarom heeft deze lijst ook zeven games in plaats van de gebruikelijk vijf. Heb jij wat leuke voorbeelden die je graag wil delen met mij of je medelezer? Deel dat dan vooral in de comments!