Ondanks de belangrijke rol die muziek speelt in videogames, wordt het niet altijd evenveel gewaardeerd. Daarom heb ik mijn favoriete muzieknummers uit videogames bij elkaar verzameld en op een rijtje gezet, om het harde werk van deze topartiesten te vieren. Sommigen van dezen ken je waarschijnlijk, anderen misschien wat minder. Het zijn mijn persoonlijke favorieten, dus verwacht niet uitsluitend de populaire nummers die iedereen kent. Eigenlijk moest dit, net als mijn andere lijsten, bestaan uit vijf nummers. Maar er is teveel om uit te kiezen, dus dit artikel is extra lang!
Lost Soul – Jason Tai
Alice: Madness Returns
Alice: Madness Returns is een beetje een vergeten game geworden. Het was een genot in zijn tijd, maar toen McGee wou werken aan een vervolg werd hij aan alle kanten geblokkeerd door de publiceerder EA. Nog iets dat dit bedrijf van ons weggenomen heeft…
Alice: Madness Returns is het vervolg op American McGee’s Alice. Het is een uistekende actie-platformer waarin jij als Alice Wonderland verkent. De wereld reflecteert Alice’ mentale staat, en in Madness Returns is die niet zo best. Zij worstelt namelijk met de dood van haar familie, die allemaal zijn omgekomen in een grote brand. Erger nog, waarschijnlijk was het haar schuld. Of dat zo is, dat weet je niet. Want Alice disassocieert de gebeurtenissen om de dag door te komen.
Als je de game wel kent, dan is er nog steeds een reële kans dat je het nummer nooit hebt gehoord. Om de één of andere reden zit de beste van de muzieknummers namelijk niet in de game zelf. Lost Soul speelt enkel en alleen als je op de PS3 de game selecteert, maar niet opstart.
Dat is zonde. Want deze prachtig melancholische, bedroevende en bespookte muziek is mij altijd bijgebleven. Met regelmaat liet ik de selectie open staan om ernaar te luisteren. Elementen van het nummer zitten in het hoofdthema. Maar wat mij betreft komt die niet eens in de buurt van Lost Soul.
Vagrant Song – Darren Korb
Pyre
Supergiant Games wordt geprezen om hun fantastische videogames. Sinds Hades staan ze in de schijnwerpers, maar sinds Bastion in 2011 brengen ze eigenlijk al topper na topper uit. De games zijn goed, dat is niet te ontkennen. Maar Darren Korb en Ashley Barrett maken ook fantastsiche muzieknummers voor ze.
Pyre is waarschijnlijk hun minst bekende game. In de game ben je verbannen naar de Downside en ziet alles er wat hopeloos uit. Maar er is nog hoop: één keer per jaar mag een enkeling terugkeren uit de Downside, mits die wint in de Rites. Dus werk je samen met andere ballingen om in RPG-stijl een soort voetbal te spelen en je weg naar boven te klauwen. Het is een verrassend emotioneel verhaal over hopeloosheid, vriendschap en opoffering.
Ondanks de uitstekende gameplay in alle Supergiant Games’ spellen, zijn de muzieknummers voor mij vaak de highlight. Toen ik voor het eerst in de kamer van Euridice liep in Hades, moest ik even stoppen om te luisteren. En als dat dan later een duet wordt, dan word ik wel wat emotioneel.
Maar van alle muziek van Darren Korb, raakt Vagrant Song mij het meest. Minstreel Tariq begon die te spelen aan het kampvuur, en ik zat aan het scherm gekluisterd. Mijn buren kennen Vragrant Song ondertussen waarschijnlijk ook uit hun hoofd, want ik bler uit volle borst mee als ik onder de douche sta.
Captive Normals – The Glass Pyramids
Hi-Fi Rush
Het was haast alsof Microsoft een excuus zocht om gamestudio Tango Gameworks te sluiten. Er was praktisch geen marketing voor Hi-Fi Rush en de game ging direct naar gamepass zodat niemand het hoefde te kopen. Vervolgens hadden ze het lef de slechte verkoopcijfers te gebruiken als reden om iedereen te ontslaan.
Maar gelukkig vonden fans an critici de game toch, en leefde Hi-Fi Rush op. Na hun succes is de studio, onder nieuwe sponsor Krafton en met ‘Inc’ achter hun naam, weer van de grond gekomen, en geven ze terecht de vinger aan Microsoft. Dat is maar goed ook, want Hi-Fi Rush is een bijzonder en verrassend leuke combinatie tussen hack-and-slash actie en ritme. Zulke creativiteit zie ik graag meer.
Een ritmegame maakt natuurlijk gebruik van uitstekende muziek, anders wordt het niet succesvol. Daarvoor werkte Tango samen met verschillende bands, waaronder The Glass Pyramids. Het eerste nummer dat ik ontdekte, is The Beacon.
Maar andere muzieknummers in de game konden niet op tegen Captive Normals, die speelt tijdens het gevecht met Rekka. Het hele nummer gaat over onderdrukking, frustratie en rebellie. Het bouwt de hele tijd op naar een crescendo, die nooit helemaal van de grond komt. Daardoor voel je de frustratie van het dagelijkse leven, van gedwongen ‘normaal’ zijn. Ondanks het gebrek aan crescendo, breekt Captive Normals wel los van de onderdrukking. We gaan niet meer doen wat anderen van ons willen, wij zijn dapper onszelf. Met een laatste adem stappen we de nieuwe wereld in. Deze opstand is waar rock over gaat, en dat zijn The Glass Pyramids niet vergeten.
Whims of Fate – Lyn
Persona 5
Zeg eens eerlijk, had je verwacht dat Last Surprise hier zou staan? Persona 5-fans hebben over het algemeen twee meningen: het is het beste nummer ooit, of het wordt zwaar overgewaardeerd. Ik zit daar ergens tussenin, al leun ik wel meer naar de megafan-kant.
Stijl druipt van de Persona-games. Dat zit in de vormgeving, de muziek en zelfs in de manier waarop ze de menu’s in elkaar zetten. Atlus laat zien dat dít is hoe je turn-based JRPG’s cool maakt en weg stapt van het suffe imago. Oh, en ze doen creature collection ook beter dan Pokémon. Nee, ik neem mijn woorden niet terug. Dat hun muziek vol stijl zit, dat is echt niet uniek aan Persona 5. Luister maar eens naar Changing Seasons uit Persona 3 Reload.
Maar Lyn, zij is wel mijn held. Ze lijkt zo moeiteloos cool in zowel haar muziek als haar optredens. Last Surprise en Wake Up, Get Up, Get Out There zijn maar een paar voorbeelden van meesterlijke muzieknummers waar ik altijd met vol plezier naar luister. De muziek is jazzy en vol soul, en daar houd ik wel van.
Al deze nummers verdienen een plekje op deze lijst. Maar ik wil mij even richten op mijn persoonlijke favoriet, de minder bekende Whims of Fate. Ik ben niet van gokken. In tegendeel, casino’s mogen wat mij betreft best sluiten. Maar ik houd wel van een beetje kans. En als Whims of Fate speelt, dan wil ik kaarten schudden, dobbelstenen rollen en veel meer. Als Lyn “Give in to temptation!” zingt, dan is het haast onmogelijk om mij in te houden. Dat schreeuw ik volop mee.
Deep Sea Bass – Danny Baranowsky
Crypt of the Necrodancer
Had ik al eens gezegd dat Crypt of the Necrodancer één van mijn favoriete games is allertijden? Volgens mij noem ik het wel eens, maar voor het geval dat: dit is één van mijn favoriete games ooit. De game heeft twee spinoff vervolgen die ik beiden heb gereviewd: Cadence of Hyrule en Rift of the Necrodancer. Allemaal toppers.
Maar het begon allemaal met Crypt. Deze game opende mijn ogen voor wat een game eigenlijk kan zijn. Ik houd wel van roguelite dungeon crawlers. Crypt neemt één van mijn favoriete genres, en combineert het met een andere: rhythm action. Alles beweegt op de maat van de muziek. De monsters, en jij ook. Ineens kijk je heel anders naar de monsters en de muziek die op de achtergrond speelt. Of, eigenlijk, op de voorgrond.
Ze doen ook interessante dingen met de muzieknummers. Tijdens een baasgevecht wordt er een conga gespeeld. Zonder dat het aan je uit wordt gelegd, weet jij als speler dat je op de achtste maat stil moet staan. Want zo is het in een conga. Je kan zelfs je eigen muziek uploaden, waar een level automatisch naar wordt aangepast. En het werkt!
Dat hoeft alleen niet, want de muziek van Crypt is al fantastisch. Componist Danny Baranowsky heeft er uitstekend werk van gemaakt. En helemaal aan de top staat Deep Sea Bass. Op de heerlijke funk van de bas moet je haast wel losgaan. Ondertussen vecht je links en rechts monsterlijke muziekinstrumenten van je af, en voel jij alsof je thuishoort in deze bijzonder vreemde wereld.
Quixotic – Seo Jayeong
Lies of P
Er zijn een hoop Soulslikes op de wereld. Sommigen daarvan zijn zelfs goed. Maar er is er maar eentje die net zo sterk is als de werken van From Software zelf. En dat is Lies of P.
In deze actie-rpg speel jij als een pop die nooit officieel Pinocchio wordt genoemd, maar die wel is gemaakt door de wereldberoemde Gepetto. Je ontwaakt in stadstaat Krat, die in puin ligt nadat de duizenden poppen die voorheen enkel de mensen bedienden ineens in opstand kwamen en iedereen met een hartslag begonnen te vermoorden. Het is aan jou om uit te zoeken wat er aan de hand is en om een einde te brengen aan alle bloedvergieten.
Onder het oppervlakte gaat Lies of P over wat het betekent om mens te zijn. Wat voor een rol spelen leugens daarin? Er zijn ook andere elementen waarin dit naar boven komt. Zo kun je af en toe een momentje nemen en een plaat opzetten om even naar wat muzieknummers te luisteren. Deze zijn niet alleen mooie melodieën, je poppenlichaam lijkt er ook op te reageren.
Eén van deze muzieknummers is Quixotic van K-popartiest Seo Jayeon. Het woord betekent ‘extreem idealistisch, onrealistisch en niet praktisch’, wat ik niet wist tot ik het tien seconden geleden opzocht. Het nummer is nostalgisch naar een ideale wereld die nooit zal zijn, en over dat het belangrijk is om te blijven dromen. Want de meeste dromen mogen dan wel bedrog zijn, ze geven het leven wel veel meer kleur.
Floral Fury – Kristofer Maddigan
Cuphead
Cuphead staat bekend om de cartoonachtige vormgeving, die de Moldenhauer broers allemaal met de hand hebben getekend en geanimeerd, en om de bikkelharde gameplay. Dat is geen verrassing, want Cuphead is een absolute topper die veel beter was dan de al torenhoge verwachtingen suggereerden.
In Cuphead speel je als Cuphead of zijn broertje Mugman. Nadat een weddenschap tegen de Duivel niet gaat zoals gepland, moeten jullie om je eigen zielen te behouden, die van anderen die deals maakten met de Duivel, maar vluchtten vangen. Daarvoor maak je je weg door tientallen baasgevechten in run-and-gun en actie-platformerachtige gameplay.
Waar soms een beetje overheen gekeken wordt, dat is de muziek. Dat is zonde, want de muziek is verrassend goed. Dat is meteen al duidelijk als je het spel opstart en begroet wordt met een barbershopkwartet die het verhaal introduceert. De muziek komt terug met funk als je probeert naar het volgende level te gaan voor je alle bazen verslaat. Dan laat King Dice met een lied weten dat je nog niet door mag.
Maar genoeg over muzieknummers waarin gezongen wordt. Ook de instrumentele nummers zijn top. Mijn favoriet is Floral Fury. Dit baasgevecht werd aanzienlijk moeilijker, omdat ik steeds geneigd was mee te dansen met de bloem. Dan wordt het ontwijken van al die vallendezaadjes wel erg lastig! De muziek doet denken aan Brazilliaanse Karnaval, dus je komt helemaal in de stemming om feest te vieren.
Honorable mentions
Er zijn teveel uitstekende muzieknummers in videogames, dus ik heb er nog een paar voor jullie verzameld die ik even kort op wil noemen.
Megalovania
Toby Fox schreef het verhaal van Undertale, codeerde de game én maakte de muziek helemaal alleen. Hoe kan het dan dat het zo extreem goed is geworden? en waarom kunnen AAA-studio’s, die met miljoenen of meer smijten, niet dit niveau aan kwaliteit behalen? Het bekendste nummer van Undertale, dat is Megalovania. Dat is helemaal verdiend.
Halo
Er zijn weinig muzieknummers van videogames iconischer dan Halo van de Halo-serie. Ik speel de games niet eens, omdat ik erg weinig heb met shooters. Maar zelfs voor mij gaat de adrenaline pompen als dit meesterwerk van Martin O’Donnell begint te spelen.
One Winged Angel
Zelfs als je nooit Final Fantasy VII (Remake) op hebt gestart, is de kans groot dat je precies weet over welk nummer ik het heb. En als dat nog niet duidelijk was, dan hoef ik maar één ding te zeggen: SEPHIROTH! Componist Nobuo Uematsu is een legende. Ze zeggen dat Final Fantasy VII de eerste AAA-game ooit was. Ik weet niet of dat waar is, maar ik ben bereid het te geloven als je kijkt naar hoe goed de game in zoveel aspecten eigenlijk in elkaar zit.
En nog veel meer
Dit waren mijn zeven favoriete muzieknummers in videogames, met drie extra’s die jullie er nog even gratis bij kregen. Er is zoveel uitstekende videogamemuziek, dat ik moeite had deze selectie te verminderen naar wat het is. Zijn er nummers die jij graag nog even met je medefans wil delen? Laat het dan vooral weten in de comments!
Geef een reactie