Een platinumtrofee schittert prachtig in het digitale licht en samen met New Game+ nodigt het gamers uit om nog een tijdje hun speelplezier bij de game te houden. Dat kan leuk zijn, maar vaak realiseer ik mij plots dat ik me al tientallen uren met tegenzin aan het spelen ben. Het is daarom belangrijk om je momenten te kiezen. Maar waar trek je de streep?
Wat is een platinumtrofee?
Als jij speelt op de PlayStation, dan weet je vast al wat een platinumtrofee is. Maar voor anderen is dit misschien iets minder duidelijk. De term wordt namelijk eigenlijk alleen aangehouden door Sony. Daarom lijkt het mij handig om het alsnog even toe te lichten voor de mensen die liever op andere platformen spelen.
Waar je in Steam en op de Xbox achievements hebt, gebruikt PlayStation graag trofeeën. Het is hetzelfde, maar dan net iets mooier ingepakt. Deze trofeeën komen in vier smaken: brons, zilver, goud en platinum. De eerste drie verdien je door te spelen. Over het algemeen zijn de gouden trofeeën moeilijker om te scoren dan de bronzen, al zijn dit wel inschattingen die de ontwikkelaars moeten maken voor de game uitkomt. Ook maken ze soms interessante keuzes.
De begeerde platinumtrofee zit iets anders in elkaar. Die verdien je door alle anderen te verzamelen. Het is daarom altijd de grootste uitdaging die voor je staat. Er gaat een hoop werk in het verdienen van deze trofee en soms kun jij jezelf uren besparen door van tevoren te kijken wat je eigenlijk allemaal moet doen om deze binnen te halen. Als iemand platinumtrofeeën verzamelt, dan is dat dus gamertaal voor “doet graag alles in een game voordat die het spel weglegt.”
De platinumtrofee verdeelt de gamewereld eigenlijk in twee groepen: de mensen die erom geven en de mensen die het helemaal koud laat. Natuurlijk is het zelden zo zwart-wit. Ik zelf ben geen ‘completionist’. Meestal leg ik een game weg nadat ik het verhaal heb uitgespeeld en zelfs als dat niet zo is, ga ik zelden door hoepels springen om de niche-trofeeën te scoren. Maar er zijn best wat uitzonderingen geweest op deze regel!
Nog niet klaar met de game
Het eerste dat ik overweeg voordat ik New Game+ opstart, is hoe ik mij over de game voel. Niet alleen of ik het leuk vond, want als dat niet zo was, zou ik niet eens beginnen met overwegen. Ik heb het hier meer over of ik al klaar ben met de game. Of, beter gezegd, of ik al klaar ben om het weg te leggen.
Kijk bijvoorbeeld naar Baldur’s Gate 3. Die had ik wat gehaast gespeeld, omdat ik een review moest schrijven voor XGN. Dat is zonde, want er is een hoop zijcontent om te ontdekken in de game. Bovendien kon ik andere paden en builds uitproberen. Ik was dus nog verre van klaar met BG3. Dus startte ik de game weer op.
Hetzelfde deed ik met Clair Obscur. Ik had de game uitgespeeld, maar ik was nog niet klaar om het weg te leggen. Daarom begon ik new game+ en keek ik even wat ik nog moest doen om de platinumtrofee binnen te halen. Dat was gelukkig niet zoveel meer. De meeste zijcontent was gedaan, dus ik moest vooral alle personages naar het hoogste level brengen.
Dit is een goede reden om new game+ te starten, maar voor een platinumtrofee is dat net even anders. Daarvoor moet je even het onderscheid maken tussen ‘nog niet klaar om de game weg te leggen’ en ‘wil meer uit de game halen’. Trofeeën dagen gamers vaak uit, of ze vragen ons om iets net even iets anders aan te pakken. Denk dus even na over wat je precies zoekt in je extra gametijd.
Sunk cost fallacy
Er zit namelijk wel een valkuil in de platinumtrofee: de sunk cost fallacy. Dit is het gevoel dat het zonde is om niet alles uit iets te halen nadat je er teveel geld of tijd aan hebt besteed. Zeker in de huidige economie, waarin gamen steeds duurder wordt en boodschappen ook niet goedkoop zijn, voelen we ons vaak verplicht om alles uit een game te persen voor we het wegleggen en de aanschaf van een nieuwe overwegen.
Daarom hebben sommigen van ons de regel dat ze pas een nieuwe game mogen oppikken als ze de platinumtrofee van de huidige hebben. Het zal je misschien niet verbazen, maar deze gamers worstelen vaak met videogame-burnout. Al zullen zij, net als mensen die overspannen zijn geraakt op werk, niet meteen doorhebben waar dit aan ligt.
Gamen doen de meesten van ons in onze vrije tijd. Zelfs voor een gamejournalist als ik moet het wel leuk blijven. Anders ga ik wel werk doen dat daadwerkelijk goed betaalt. Daarom check ik bij het doorlezen van de trofeeënlijst of dit wel uitdagingen zijn waar ik plezier uit ga halen. Zo niet, dan ga ik er ook geen tijd aan verspillen.
Als je plezier hebt gehad aan een game, dan was de tijd die je eraan besteedde geen verspilling. Sterker nog, die verspilling begint pas als je met tegenzin speelt. Soms moet je door de zure appel heen bijten. Maar daar zit alleen waarde aan als de appel daarna lekker sappig en zoet is, of op zijn allerminst gezond. Zo niet, dan hoef jij je niet te schamen als je doorgaat naar iets anders. Zelfs als dat geen game is.
Een andere speelstijl
Om een platinumtrofee te verzamelen, moet je jezelf vaak een beetje pushen. Het nodigt je uit om jezelf uit te dagen. Soms moet je iets binnen een bepaalde tijd doen, of mag je maar zoveel fouten maken om in aanmerking te komen voor één van de trofeeën. Het is zelfs niet zeldzaam dat je een trofee krijgt als je de game op een hogere moeilijkheidsgraad uitspeelt.
Aan de andere kant word je soms uitgenodigd om een game anders te spelen. Voor Dishonored krijg je zowel trofeeën voor je handen schoonhouden als je vijanden op verschillende manieren het hiernamaals in te sturen. Hierdoor moet je de game wel meerdere keren spelen, waarbij je ervaring elke keer heel anders is.
Of het nou een extra uitdaging is of een andere speelstijl, de platinumtrofee nodigt je uit om anders te spelen dan je normaal gesproken zou doen. Hierdoor zie je de game van een andere kant. Hierdoor heb je niet alleen een reden om nog wat tijd door te brengen met je favoriete spellen, je speelt ze nu ook op een manier die je anders misschien niet had overwogen.
Ook hier geldt weer dat je wel moet kijken of het iets is voor jou. Als je het juist zo leuk vond om te spelen met de verschillende krachten, dan is de trofee waarvoor je die het hele spel niet mag gebruiken misschien behoorlijk frustrerend. Probeer het misschien even uit, maar wees ook bereid om te stoppen als je erachter komt dat het niet voor jou is.
Platinumtrofee: soms wel en soms niet
Of een platinumtrofee de moeite waard is, dat ligt vooral aan jou. Misschien verzamel jij ze graag en schep je er lekker over op, of misschien boeit het je helemaal niets. Maar als je een reden zoekt om nog wat tijd door te brengen in je favoriete game, dan kan het soms een verrassend goede motivator zijn. Dus geef het eens een kans. Zolang je maar niet met tegenzin speelt!
Geef een reactie