Als je mijn blog al een tijdje volgt, dan weet je dat ik wekelijks multiplayergames speel met mijn vrienden. Onze voorkeur gaat naar verhalende games die we met zijn vieren kunnen doen. Maar daar zijn er verrassend weinig van.
Een breed scala aan multiplayergames
Het is niet alsof er echt een tekort is aan multiplayergames. Er is een hoop om uit te kiezen, van shooters tot survivalspellen. Zelfs als we games voor twee wegfilteren, blijft er nog genoeg over.
Veel games zijn gemaakt om met vrienden te spelen, in plaats van dat het een extra optie is. MOBA’s zoals League of Legends kun je alleen spelen. Alleen zwem je dan wel in bijzonder giftige en zoute wateren. Het is een stuk beter als je speelt met vrienden. Ook survivalspellen kunnen wat aan de saaie kant zijn als je niet op avontuur bent met anderen.
Of wat dacht je van ‘friendslop’ zoals Phasmophobia of PEAK? Die zijn gebouwd rondom de chaos die je vooral voelt als er anderen bij betrokken zijn. In je eentje zijn die games ineens een stuk rustiger. Solo doe je misschien even voor wat trofeeën.
We hebben er zelfs genoeg van gespeeld. Recentelijk speelden we een aantal runs van Slay the Spire 2, en Ravenswatch doen we ook zo nu en dan. Daarnaast hebben we wat sessies Deep Rock Galactic en zelfs PEAK gespeeld met veel plezier.
Specifieke smaak
Deze games vinden we leuk voor een paar sessies, of misschien een keertje tussendoor. Maar ze houden ons niet vast. Wij zoeken namelijk iets specifieks: een verhaal om te volgen.
Daarmee bedoel ik niet iets vaags dat vooral op de achtergrond gebeurt, zoals in Slay the Spire 2. Het moet een verhaal zijn dat we meemaken door te spelen. Eentje die ons boeit.
Survivalspellen doen dit vaak met mate. V-Rising en Valheim hebben wel een verhaal, maar het is losjes en weinig meeslepend. Wat uitzonderingen, zoals Grounded, doen het een stuk beter. Daar ontdek je steeds meer over de krimpexperimenten.
Multiplayergames die wat mij betreft echt schitteren; dat zijn spellen zoals Baldur’s Gate 3. Er is een hoop om te ontdekken en het is geen probleem als je even je eigen ding wil doen. Ook heeft elk speelbaar personage een eigen geschiedenis die je kan ontdekken door op zijn persoonlijke missies te gaan.
Implementatie
Er zijn ook een hoop games die niet multiplayer vooropstellen, maar die wel zo gespeeld kunnen worden. Baldur’s Gate 3 valt daar eigenlijk ook onder, al is het daar zo goed gedaan dat beide opties prima zijn.
Het probleem met deze multiplayergames is dat het niet zo goed geïmplementeerd is. Denk bijvoorbeeld aan de Dark Souls-spellen, waar het een hoop gedoe kan zijn om te spelen met je vrienden. Of aan Dying Light, waarin het verhaal duidelijk geen rekening houdt met meerdere spelers.
Wij spelen op dit moment Warhammer 40,000: Rogue Trader. Dat kun je tot en met zijn zessen samen doen. Je hebt dan elk een personage onder controle. Maar alleen de hoofdspeler kiest dialoogopties. En zodra iemand vijanden tegenkomt, worden alle andere spelers daarnaartoe geteleporteerd. Sterker nog, als je te ver was, krijg je waarschijnlijk een slechte positie. Je hebt dus eigenlijk alleen zeggenschap in hoe je een personage levelt en tijdens gevechten.
Dit voelt extra zonde, omdat het een CRPG is, net als Baldur’s Gate 3. Daardoor vergelijk ik de twee automatisch. Dan is het verschil pijnlijk. Zonde, want dat staat soms wel een beetje in de weg van mijn speelplezier. Wat er op zijn beurt weer voor zorgt dat er minder games zijn voor onze wekelijkse sessies.
Te niche?
Is wat ik zoek te niche? Misschien, maar ik denk toch dat we meer multiplayergames met meeslepende verhalen kunnen gebruiken. Naar de bios gaan doe ik ook liefst met vrienden, en rollenspellen zijn ook collaboratief. Verhalen meemaken met je vrienden is leuk, dus ik hoop dat er meer van zulke games komen.
Geef een reactie