Big Walk review – puzzels oplossen met je vrienden

Sinds enkele jaren heeft het friendslop-genre een enorme vlucht genomen. Je hebt als groep vrienden veel keuze als je een simpele maar vermakelijke game zoekt. Dus wat kies je? Ik (een van de vrienden) heb de afgelopen weken samen met Arran Big Walk gespeeld. Dat is de nieuwste game van House House! Is het een van de vele leuke friendslop-games, of kan Big Walk zich echt onderscheiden?

Kleine stapjes op een groot eiland

In Big Walk loop je samen met je vrienden rond op een eiland. Iedereen speelt een humanoïde avatar die kan lopen, kruipen en zitten, de armen opzij, omhoog en naar voren kan steken, en dingen kan oppakken. Oh, en iedereen kan praten – maar je kan elkaar enkel horen als je in de buurt staat. Zodra je een eindje weg bent, hoor je elkaar niet meer. That’s it.

Klinkt als een saai spel? Nou, één belangrijk element heb ik nog niet geïntroduceerd: het eiland zit vol met coöperatieve puzzels en hulpmiddelen om samen de puzzels te vinden en op te lossen. Combineer al deze elementen met de ietwat onnozel uitziende karakters en de normale chaos die je vrienden meebrengen als je een avondje samen bent, en plots blijkt dat Big Walk een kleine parel is. Een zeer vermakelijke coöperatieve game waarmee je je vrienden en jezelf beter leert kennen.

Er is geen druk in dit spel. Geen tijdsdruk of timer, geen vijand die achter je aan zit of die je moet verslaan, geen ramp die je moet voorkomen. Het spel legt zichzelf simpelweg uit: vind puzzels (instructie 1), los ze samen op (instructie 2) en gebruik de beloning om het eiland verder te ontgrendelen (instructie 3). Oh en: geniet (instructie 4).

Instructie 1: vind de puzzels

Het eiland waar je overheen wandelt is groot. Je raakt makkelijk verdwaald op het eiland. Maar ook dat is deel van het plezier. Juist omdat er zo weinig druk is, is het eigenlijk heel vermakelijk om het halve eiland over te steken onderweg naar de puzzel en dan te realiseren dat je geen idee hebt of je de goede kant op loopt.

Ander scenario: je komt wel op de plek aan, maar daar aangekomen realiseer je je dat je vrienden halverwege de andere kant op zijn gelopen, en dan mag je ze weer gaan zoeken. Big Walk heeft geen minimap of radar, maar beloont kaart- en kompaslezen, en dat maakt het beter! Helaas is het lopen over heuvels en rotsen soms erg lastig, omdat je avatar om onduidelijke redenen vast komt te zitten. Dat is een van de weinige minpunten aan dit spel.

Omdat je enkel makkelijk kan communiceren met je medespelers als je vlak naast elkaar bent, is communicatie gelijk al een uitdaging. Je zoekt samen naar de puzzels, maar algauw raak je opgesplitst. Hoe communiceer je dan naar je vrienden dat je de puzzel gevonden hebt? Het spel geeft je daarvoor niet alleen je eigen stem, maar ook de handgebaren die je kan maken en die zichtbaar zijn over grotere afstand, instrumenten als verrekijkers en megafoons, en zelfs alarmpistolen om aan het hele eiland kenbaar te maken: kijk, hier ben ik!

Instructie 2: los de puzzels samen op

In dit aspect excelleert Big Walk. Ik heb nog weinig puzzelspellen gezien die zo goed, zonder enige vorm van druk, de spelers dwingen om creatief na te denken om de puzzel op te lossen. Vrijwel alle puzzels vereisen ook daadwerkelijk samenwerking. Je moet allen verschillende taken uitvoeren om zo gezamenlijk de beloning te krijgen.

De puzzels dwingen je ook om creatief om te gaan met de middelen die je hebt. Zoals beschreven kan je met elkaar praten, maar sommige puzzels blokkeren juist die optie door je ver uit elkaar te halen, of door je in geluidsdichte ruimtes af te zonderen. Dan moet je iets anders gebruiken. Armgebaren? Lichtsignalen? Vooraf afgesproken code? Bedenk het maar.

De puzzels hebben vaak meerdere oplossingen die werken. Elke puzzel is een uitdaging, maar nooit wordt het echt moeilijk. Dat geeft precies de juiste balans, waardoor het vinden van een oplossing – en het bijbehorende confettikanon dat op dat moment afgaat – echt een goede lading dopamine oplevert, zonder veel frustratie. Het wordt een gezamenlijk feestje.

De beloning is een soort kalebas die je vervolgens met je meesjouwt en in kan leveren. Vaak vereist het oplossen van een puzzel dat je vooraf even goed nadenkt en taken verdeelt. De meeste puzzels zijn uniek, maar sommige puzzels komen meermaals voor – in een makkelijkere en moeilijkere versie. Dat is top, want de oplossing die je had bedacht in de simpele versie blijkt in de lastige versie dan niet te werken, waardoor je weer opnieuw aan de bak moet.

Instructie 3: ontgrendel het eiland

Let op: enkele spoilers in deze alinea’s.

Nadat je enkele puzzels hebt opgelost, kan je de kalebassen – die je gewonnen hebt – inruilen voor een sleutel om het eiland verder te verkennen. Op dit moment verlaat je het startgebied en dan ligt het hele eiland aan je voeten. Tenminste, dat denk je, want tegelijkertijd is het pad om het eiland te ontgrendelen best lineair.

Telkens kan je enkele van de gewonnen kalebassen inruilen bij een van de grote torens op het eiland, waarmee je dan weer een nieuw stukje ontgrendelt en bij nieuwe puzzels kan komen. Dit lineaire proces gaat echter op een heel vloeiende manier, waardoor je het gevoel krijgt dat je in alle vrijheid over het eiland zwerft. Dit is ook zo, omdat je gedurende het lopen meer dan puzzels tegenkomt: nieuwe handige instrumenten om dingen mee te sjouwen  of met elkaar te communiceren, maar ook bijvoorbeeld de opties om verschillende soorten muziek af te spelen.

Het grootste probleem dat Big Walk heeft, wat mij betreft, is de disbalans zodra je de laatste toren hebt afgerond. Op dat moment is het spel nog lang niet over, want er zijn nog vele puzzels te doen. Maar met het afronden van de laatste toren krijg je toegang tot een aantal dingen die ik enkel kan beschrijven als de afronding van het spel.

Deze afronding is op zichzelf spectaculair: een hyperactieve variatie op de puzzels die niet alleen je samenwerking test, maar vooral laat zien hoe tof die samenwerking met je vrienden eigenlijk is. Het voelt als verzadigend en een perfect einde van het spel. Echter, dan realiseer je je dat er nog meer puzzels zijn. Op het einde, als je echt alles hebt gedaan, is er nog een kleine finale, maar die is veel minder bevredigend dan die eerdere. Ze hadden beter omgedraaid kunnen worden.

Instructie 4: geniet

Oh, ja, geniet – dat is de belangrijkste instructie van het spel. En dat lukt ook. Met zen-muziek, uitdagende puzzels zonder echte druk, en elke keer weer de dopaminerush van het oplossen van een puzzel, zorgde Big Walk in onze groep voor een zestal game-avonden met hilarisch vermaak. Je zou Big Walk kunnen categoriseren als een friendslop-game: een laagdrempelig spel waarin het draait om de interactie en gezamenlijk plezier.

Enerzijds klopt dat. Het spel is simpel en tegelijk leer je je medespelers goed kennen. Al is het maar door te kijken wie de leiding neemt in een nieuwe route, wie altijd behulpzaam met de zaklamp de weg verlicht in het donker, wie de creatiefste oplossing voor de puzzel bedenkt, en wie vooral graag de walkietalkie bezet houdt met de meest irritante geluiden mogelijk. Maar, je zit niet vast in deze verdeling en je wisselt snel van rol. Zolang je maar plezier hebt samen.

Anderzijds lijkt Big Walk zich te ontheffen boven het friendslop-genre doordat het nu en dan door de vierde wand heen breekt. De game vraagt de spelers, soms heel letterlijk, om even stil te staan en pas op de plaats te nemen. Big Walk nodigt uit om juist niet gejaagd door de puzzels te rennen, maar even te gaan zitten en te genieten van de omgeving, te kijken naar de zee en de zonsopgang, te luisteren naar de geluiden en muziek.

Of, belangrijker, om even stil te staan bij jezelf en bij je vrienden, en tijdens het spel te praten over het leven buiten het spel. Op dat soort momenten wordt dit zeer vermakelijke spel op luchtige wijze verheven tot een meer diepgaande reflectie op vriendschap en samenwerking, en dat is heel knap van de ontwikkelaars.

Conclusie

De navigatie in het spel kan wat beter, en ik zou graag zien dat de balans tussen de grote finale en de uiteindelijke laatste beloning iets aangepast was. Maar dat neemt niet weg dat Big Walk een kleine parel is. Je bent er vrij snel doorheen. Wij hebben na twintig uur alle puzzels wel opgelost, en we waren zeker niet gehaast. Maar dat waren twintig heerlijk vrolijke uren, samen met je vrienden.

Oordeel: 8,0

Gerelateerde berichten:

Blue Prince review – kaart naar succes? Metaphor: ReFantazio review: Fantasy Persona Ravenswatch (p)review – Raven review