Ik ga binnenkort een paar keer DM’en in een spellenwinkel en krijg als beloning wat spellenwinkeltegoed. Daarom ben ik vast gaan shoppen naar wat spellen die ik wil. Hier is een lijstje van vijf spellen die ik overweeg te halen!
Finspan
Als ik mensen op bezoek heb die niet per se spelletjes spelen, dan is Wingspan één van de spellen waar het meeste naar gevraagd wordt. De twist: die heb ik niet! Dus misschien is het tijd om daar wat aan te doen. Maar ondertussen heb je ook Wyrmspan en Finspan. Dus welke wil ik dan in huis halen?
Wingspan is het origineel en de versie die iedereen kent. Ook spreekt het thema waarschijnlijk de meeste mensen aan. Er zijn een hoop vogels, dus er is voor iedereen wel wat. Zelfs voor de vreemde vogels onder ons. Van de drie zit Wingspan precies in het midden qua complexiteit, maar de andere twee hebben in de tussentijd wel wat verbeterpunten gevonden.
Wyrmspan heeft draken. Wat heb je nog meer nodig? Dit is de moeilijkste van de drie om te leren en het geeft spelers de meeste opties voor interactie met elkaar. Ik houd wel van interactie, want dan kun je lekker gemeen zijn. Maar van wat ik hoor, zit je soms wel erg lang op je tegenstanders te wachten terwijl zij hun beurten afronden.
Vissen spreken misschien niet meteen tot de verbeelding. Maar de oceaan is groot en daar leeft een hoop in. Dus eigenlijk is daar net zoveel, of zelfs meer te ontdekken dan in de lucht. Ook is Finspan gestroomlijnder dan de voorgangers, terwijl je wel de kans krijgt wat slimme zetten te maken. Bovendien is het de gemakkelijkste om te leren. Ik speel niet altijd met ervaren spelers, dus misschien geef ik hier mijn spellenwinkeltegoed wel aan uit.
Kanagawa
Kanagawa gaat om kunst. De Japanse schilderkunst, om precies te zijn. Spelers proberen aan hun meester te bewijzen wie de beste student is, terwijl ze ook proberen een meesterwerk te maken. Het is daarom geen verrassing dat de prachtige doos mijn oog ving toen ik een selectie aan het maken was voor mijn spellenwinkeltegoed.
In Kanagawa draften om setjes te vormen. Kaarten zijn namelijk punten waard, afhankelijk van jouw verzameling. Ook heeft het spel elementen van worker placement. Dat is mooi, want dit zijn twee genres die ik graag speel. Gooi daar de prachtige spelonderdelen bij in en je hebt een spel dat ik maar wat graag toevoeg aan mijn verzameling.
Het bordspel doet me ook sterk denken aan Okami, een game waar ik maar wat graag aan terugdenk. Die was ook prachtig vormgegeven met de schilderachtige stijl. Ik heb absoluut geen verstand van schilderkunst, maar deze portretten vind ik wel heel erg mooi.
Verder heb ik eigenlijk geen idee wat voor spel dit is. Dat geldt ook voor de komende drie spellen. Misschien voelt dat vreemd. Waarom heb ik geen spellen op de lijst gezet die ik al ken en al weet dat ik ze leuk vind? Maar het onzekere vind ik juist een leuk avontuur.
Maple Valley
Ik weet misschien niet van Kanagawa wat voor spel het is, maar ik had er op zijn minst wel van gehoord. Datzelfde kun je niet zeggen van de komende twee spellen op deze lijst. Maple Valley zag ik voor het eerst toen ik de webshop aan het afstruinen was voor iets om mijn spellenwinkeltegoed aan uit te geven. Ik zag wat leuke fabeldieren en dacht: wat schattig. Is dat oppervlakkig? Absoluut.
Wat ik wel heb geleerd, is dat Maple Valley een deck/bag/poolbuilder is. Hoe dit allemaal precies met elkaar gecombineerd wordt, dat weet ik nog niet. Maar deckbuilders vind ik in ieder geval meestal leuk. Het doel is om de laatste voorbereidingen te maken voor het lentefestival, voordat iedereen wakker is geworden van zijn winterslaap.
Volgens Board Game Geek ligt de complexiteit van Maple Valley wat lager. Dat is fijn, want dat betekent dat ik het spel kan voorstellen als iemand zonder voorkennis naar Root wijst. Dat spel is erg leuk, maar het is zeker niet voor beginners. Dat zou je alleen niet zeggen als je naar de doos kijkt.
Heb ik een beeld van hoe dit spel gaat spelen? Niet echt. Maar ik ben bereid me te laten verrassen. Op zijn allerminst heb ik een spel dat er lekker schattig uitziet. Bovendien ontdek je zo soms je favoriete spellen. Dus ik ben helemaal klaar om Maple Valley een kans te geven!
The Vale of Eternity
Net als met Maple Valley had ik nog nooit gehoord van The Vale of Eternity voordat ik mijn lijstje voor spellenwinkeltegoed ging samenstellen. Maar het is ook veruit het goedkoopste spel op de lijst, dus ik hoef er maar een paar keer voor te DM’en. Dus ik riskeer eigenlijk erg weinig.
In The Vale of Eternity zijn spelers temmers die op zoek zijn naar mythische monsters om pacten mee te vormen. Dat doen ze door kaarten te draften die je nodig hebt, of waarvan je gemakkelijk de vereisten kan halen om te temmen. Hiervoor hebben de makers mythologische wezens van over de hele wereld gebruikt. Zo ontdek je nog wat leuke verhalen.
Daar zeg ik weer een sleutelwoord: draften. Ik vind het leuk en in de ruilkaartspellen doen we het wat mij betreft te weinig. Dan maar een spelletje waarin dit een ingebouwde mechaniek is. Dan hebben spelers geen keuze. Even bewijzen dat draften helemaal geen geluksformaat is.
Bovendien kan ik mythologische wezens altijd gebruiken als inspiratie voor DnD. Zoals bijvoorbeeld voor de oneshots die ik in de spellenwinkel doe. Dan is het toch allemaal weer een cyclisch gebeuren! Want ondertussen hebben we toch wel genoeg Goblins en Ogres gezien.
Windmill Valley
Windmolens en tulpen. Is er iets meer Hollands? Ik weet in ieder geval niet wat. Je zou daarom denken dat Windmill Valley is gemaakt door een Nederlander. Fout! Dani Garcia komt uit Barcelona. Toch leek het mij als een Nederlander leuk om dit spel in huis te halen met mijn spellenwinkeltegoed.
Wat blijkt? Het spel speelt zich wel gewoon hier af. Om precies te zijn gaat het om Nederland van de 19e eeuw. Het gaat om de polders en de bloemenroute. Dani zal hier een keer op vakantie geweest zijn en de tulpen hebben gewaardeerd.
In Windmill Valley voer je acties uit door je tandwielen te roteren. Deze kun je tijdens het spel verbeteren, waardoor je steeds meer mogelijkheden hebt. Deze raderen klinken interessant, dus ik wil het maar wat graag proberen. Ook werkt het thematisch mooi; de wieken van de molens draaien en roteren daarmee de tandwielen aan de binnenkant. Daarmee wordt graan gemalen of wordt water gepompt. Dat is ook precies wat je doet in het spel.
Verder heb ik eigenlijk geen idee hoe het spel werkt, dus ik ga het zien. Soms is het thema genoeg om mijn interesse te wekken. Zeker als het thema goed wordt gebruikt. Dat is ook waarom Patchwork één van mijn favorieten blijft. Misschien doet Windmill Valley wel hetzelfde.
Binnenkort in de spellenkast
Nog even wat DnD-sessies en ik voeg één of meerdere van deze spellen toe aan mijn spellenkast. Heb jij misschien voorstellen van dingen om mijn spellenwinkeltegoed aan te besteden? Laat het dan vooral weten in de comments! Misschien schaf ik het wel aan.
Geef een reactie